228 



(452) 



tomento tenuissimo albida, adulta pallide viridia; terminale ovatum vel oblongum, longe acuminatum. 

 Inflorescentia mediocris vel elongata, inferne vel haud raro usque ad apicem interrupta, foliifera, 

 foliis subtus tomentellis, ramulis erecto-patentibus apicem versus brevioribus; pedicelli saepe duo 

 vel complurcs ad basin ramulorum subfasciculati. Rhachis cum ramulis laxe villosa vei saepius breviter 

 tomentosa, glandulis brevibus, setis glanduliferis raris vel nullis et aculeolis tenuibus instructa. Flores 

 parvuli; sepala externe cano-tomentosa, albo-marginata, in flore reflexa, postea saepe partim patentia, 

 interdum erecta; petala angusta; carpella pilosa; fructus perfecti. 



Inflorescentiae ramuli infimi axillares racemoso-pauciflori, flore infimo haud raro e basi 

 ramuli orto; ramuli sequentes saepe breves, pluriflori, pedunculis approximatis subfasciculatis, haud 

 raro vero solito modo subcymosi; supremi biflori vel uniflori. 



Occurrunt varietates parallelae duae, hinc inde formis intermediis conjunctae. 



Forma: cn-foliosiis. 



Turiones sat crassi, virides vel lumini expositi fusci, aculeis sat validis instructi, saepe dense 

 pilosi; folia haud raro quinata; foliola in locis apricis subcoriacea. supra obscure viridia; terminale vulgo 

 late ovatum vel ehipticum, interdum fere suborbiculare. Inflorescentiae ramuli vulgo villosi; flores 

 majores quam in forma sequente; sepala post anthesin saepe patentia; petala alba. 



Occurrit in solo mixto fertili. 



Forma: saltuiim Focke. 



Turiones graciles, tenues, semper fere fusco-purpurei, breviter puberuli; folia semper fere ternata; 

 foliola tenuia, argute serrulata, supra nitidula, subtus juniora albido-tomentella, terminale vulgo oblongo- 

 ellipticum, longe acuminatum. Inflorescentia vulgo elongata. demum fructibus onusta nutans vel pen- 

 dula; riiacliis cum ramulis breviter tomentosa; flores parvuli, sepala reflexa, raro post antliesin nonnulla 

 patentia; petala angusta, rosea; stamina externa in planitie stylos superantia, in montanis semper fere 

 abortiva, ita ut interna breviora solum remaneant; carpella puberula; styli vulgo inferne purpurascentes. 



Habitus a R. en-folioso valde diversus. 



Occurrit in detritu saxorum crystallinorum, in solo granitico vel arenoso, praesertim diluviano. 



Inter formas ambiguas albifloras R. derasus L. V. L. et P. J. M. Jahresb. Poll. XVI 239 ct 

 R. flexuosus P. J. M. et L. V. L. 1. c. 240 nominandae sunt; quo modo P. J. Miiller R. foliosum in 

 viciniis oppidi Weissenburg haud rarum appellaverit, nescio, sed R. riracilcntum P. J. M. I. c. 245 huic 

 speciei adnumerandum esse suspicor. In R. pinicola H. Hofmann Abh. Isis H. 11 p. 98 (1897), turiones 

 aculeolis exasperati aliaeque notae diversae sunt, ita ut origo hybrida suspicari possit. 



Planta pedicellis saepe subfasciculatis praeter R. cacsium ab omnibus Rubis Europaeis differt. 

 Habitu quoque a peritis facile dignoscitur, sed formarum series difficillime verbis circumscribuntur. 

 Pili, glandulae, foliorum latitudo, sepala plantae fructiferae, staminum longitudo, color aliaeque notae 

 variabiles sunt. Scriptorum nomina plurima dubia sunt. Magis quam plantae occidentales formae in 

 Tirolia, Austria aliisque regionibus hinc inde obviae a typo recedunt et usque ad ulteriorem obser- 

 vationem dubiae manebunt. In herbariis vidi formas sepalis fructuum fundum amplcctcntihus insigncs, 

 sed aliis notis non diversas. 



Waldpflanze, auch an buschigen Berglehnen. Im westlichen Deutschland, von Schleswig-Holstein 

 bis zum Bodensee, vereinzelt auch weiter ostlich (Konigr. Sachsen); Belgien, Schweiz, Savoyen und 

 von da durch das nordostliche Frankreich; in England vorziiglicli in den mittleren und siidwestlichen 

 Teilen, im Norden, in Wales und Irland selten. Das Vorkommen in Osterreich bedarf nocli genauerer 

 Bestatigung. Pyrenaeen (cf. R. subalpinum). 



Species vel formae affines. 



R. albicomus Gremli Beitr. FI. Schwz. 30 (1870) Focke Syn. 330, Aschcrs. et Graebn. VI 575. 



Folia plurima quinata; foliola profunde duplicato-serrata, subtus albo- vel alhido-tomentosa et 



m nervis sericeo-micantia, terminale ovatum vel ovato-lanceolatum, longe acuminatum. Sepala fundum 



