(479) 



255 



c. Subspec. (?) transaltaicus n. nomen. 



Ledebour olim R. caesiiiin in Sibiria altaica solum indigenum esse asseruit. Sed nuper species 

 in terris oceano Pacifico adjacentibus occurrere dicitur. Collectores bolanici plantam in Europa vulgarem 

 ncglexerunt. In herbariis vidi paucas ramorum partes, quae R. caesio similes videbantur. Specimina 

 a me visa tam incompleta erant, ut judicium in suspenso remanere debeat. 



Von mehreren Stehen aus Nordostchina gesehen, aber nur in so mangelhaften Exemplaren, 

 dass ein sicheres Urteil unmoglich ist. 



^ID' 



F r m a e h y b r i d a e R. c a e s i i. 



Formae hybridae recentes R. cacsii in loco nalah inter parentes crescentes haud raro ccrte dis- 

 criminari possunt. Frutices (vel dumcta propagulis ex unico semine procreata) solitarii et cum similibus 

 plantis in vicinitate crescentibus non exacte congruentes verosimile originis hybridae sunt, praetcrea 

 formae steriles, quae seminibus propagari non possunt. Ruboriiin hylM-idorum primariorum proles 

 verosimile variabilis est, sed, R. cacsio-idaeo excepto, experimenta non feci. Species liybridogenae e 

 fructibus educatae constantes sunt. 



E formis liybridis primariis R. caesii complures vulgares sunt, praecipue illae e R. iclaeo, iomen- 

 ioso et rusticano enatae et suis locis breviter descriptac. Raro occurrit R. cacsius x saxatilis; frequenter 

 luxuriant frutices a R. Imlycarpo, bifronlc, vestiio, egrcgio, liirio et aliis progenitae. Ipse polline R. caesii 

 plantas hybridas e R. idaeo et e R. Bcllardii educavi. 



Sinc ullo dubio proles hybrida R. caesii cum diversissimis Rubis Europaeis procreari potest. 



B. Grex Corylifolii. 



R. dumetorum \Vh. in Boenngh. Prodr. FI. Monast. p. 153; Wh. et N.Rub. Germ. p. 98. Spec. 

 aggregata. 



Rubi humiles vel inter dumeta haud raro elati, autumno frondiflui. Turiones longe repentes; 

 rami autumno radicantes, saepe pruinosi. Stipularum pars media dilatata. Foliola infima vixpetiolulata. 

 Fructus vulgo magna ex parte abortivi; carpella, si perfecta, magna, nigra, plerumque parum nitentia, 

 iiaud raro opaca. Sepala in fructu saepissime erecta. — R. caesii necessitudo in formis omnibus elucet. 



Multo rarius in montibus silvisque quam in terra culta ad vias, sepes, muros et agrorum margines 

 obvii. 



Friderichsen et Gelert solerti studio per multos annos in Dania et finitimis Germaniae partibus 

 Rubos Corylifolios examinaverunt et ex iis magnum numerum ,,specierum" bene definitarum distinxe- 

 runt. Remansit vero formarum indigestarum ingens copia artificialiter in species aggregatas cUias 

 disposita, R. centiformem scilicet et R. milliformem. Verae species ex sensu botanices systematicae inlcr 

 Corylifoliorum catervas non reperiuntur. Species hybridogenae vero seminibus constanier propagatae 

 centenae et iterum centenae exstant. In diversis terris et provinciis variabiles esse solent, et fines regionis 

 circumscriptae haud immutatae transgrediuntur. Quae describi possunt, non sunt species verae, sed 

 formarum admodum distinctarum greges, quae per unam alteramve regionem divulgatae esse videntur. 



C o n s p e c t u s f o r m a r u m p r i n c i p a I i u m. 



A. Turiones teretes, glauco-pruinosi; aculei parvi vel setacei, subaequales. 



Fohola non lobata vel incisa, subtus viridia Sub-Caesii. 



Foliola vulgo lobata, juniora subtus canescentia Sub-Idaei. 



B. Turiones apiceni versus angulati, vulgo pruinosi. 



I. Dense glandulosi; aculei inaequales, partim aciculares Sub-Glandulosi. 



