Symbolae ad rem numariam Muhammedanorum. 17 



•35. (32.) 

 Cusus :<î.iîij el-Knfae anno eodem 301. 

 Reliqua ut in N. 33. 



*36. (32). 



Cusus j^jl-^^i LT*^ ^*" »-j'^-***^ Sirâfœ anno trecentesimo quinto (305 

 = 917, 8 p. Chr. n.) 



N» 33 congruit. 



Sirâf, olim urbs Persidis splendida, ad mare sita et mercatura Indise 

 dives, caput fuit territorii Ardeschir-Kliurrae dicti. El-Basra septem dierum 

 iter distabat. Postquara Qis insula portus Indiae facta est, Sirâf inox déserta 

 in ruinam cito cecidit. (Vid. Lex. Geogr. ed. Juynboll, II. p. vv). In nu- 

 mis Buvejhidarum ea interdum obvenit; in moneta autem Khalifarum, quan- 

 tum scio, antea numquam apparuit. Annus etiam notatu dignus videtur, 

 quum 324 ad hunc usque diem primus haberetur, quo Sirâf monetam sibi 

 propriam procudit. Sane dolendum est, et stylum sculptoris literas negli- 

 gentius exarasse, et numerum anni unitarium esse laesuni. Vid. Tab. N. 4, 



*37. (32). 



Cusus XjUüij ^« iu- XAi^LkiLi Antakijce (i. e. Antiochiae) anno tre- 

 centesimo septimo (307 = 919, 20 p. Chr. n,) 



Ar. I. et II. ut in N. 33. 



Antiochia, urbs Syrise praeclara (cfr. Lex. Geogr. ed. Juynboll, I. 

 p. lv sq.) in dirhemis rarissima est. Dinarum Khamarujae, a. 273 ibidem 

 procusum, in Numophylacio imperiali Parisiis anno 1856 me vidisse me- 

 mini. Dirhemos hujus loci a. 314 et 320 b. Fraehnius in "Bulletin de St. 

 Petersbourg" tetigit (Vol. V, p. 115, Vol. IX, N. 20). Nostrum igitur exi- 

 mium appellare fas erit. Vid. Tab. N. 5. 



*38. (17). 



Cusus iüUüS^ äjÄc (jr*^' '^•^^ \S' • ■ . in . . . . anno trecentesimo duo- 

 decimo (312^924, 5 p. Chr. n.) 



N" 33 similis, id quod etiam de numis proximo sequentibus 39 — 43 

 valet. 



Non solum inter cudendum lamina subsiluit, sed perforatus etiam est 

 numus. Quibus de caussis ultima, quae superest, litera urbis monetalis non 

 facile definietur, Inter Samirram et el-Ahvâz hsesitabundus, huic ilium ferme 

 praetulerim. 



Nova Acta Reg. Soc. Upsal., Ser. in. 3 



