26 C. J. Tornberg, 



CLASSIS VIP. AHMEDI-BEN-ABDALLâH. 



Labente Tahiridarum imperio , alia dynastia , ut constat , Saffaridaruin 

 inquam, Persidem et Khorasanam occupare coepit. Id tarnen non sine ma- 

 gnis motibus bellisque gravissimis esse factum, histoi'ia nos abunde docet. 

 Quaravis El-Muvaffaq quidem ille, fräter El-Mutamidi Khalifœ, cui 'res regni 

 fere omnes erant devolutas, regiones västas, sceptro Khalifœ subjectas, tu- 

 eri conaretur, tarnen hostes undique irrumpentes curam herois fortissimi in 

 fines dissitos saepissime dlstrahebant. Qua occasione oblata usi, provinci- 

 arum prsefecti ducesque exercituum a domino deficiebant et nova sibi con- 

 debant imperia. Ita Jaqûb el-Saffàr egerat, qui Muhammedum-ben Tâhir, 

 Tahiridarum ultimum principem, féliciter anno 259 devicit et captivum du- 

 xit. Recenti Persidis et Khorasanae domino huic mox anno 261 Ahmed 

 ben- Abdallah, el-Khiidj estant, ad locum in vicinia Herataj situm cognomina- 

 tus idemque olim Muhammedis Tahiridae assecla, sese eo consilio adjunxit, 

 ut ipse summam sibi arriperet potestatem. Res hujus rebellis, qui fortuna 

 secunda diu gaudebat, a cl. Weilio (Geschichte der Chalifen, II. p. 443 sqq.) 

 diligentius expositse sunt, quam ut eas hic amplius enarremus. Hœc modo 

 notabimus, quae ad dirhemum ab eo signatum explicandum valeant. 



Post mortuum Jaqûbum Safïaridam, anno 265, jam adeo creverat Ah- 

 medi illius potentia, ut Amr-ben-el-Leith, el-Saflfàri fräter et successor, Kha- 

 Iifa3 se submittere cogeretur. Omnibus eniin, quas colligere poterat, copiis 

 ai ad Ahmedum debellandum opus erat. Nam Tahiridarum regnum se velle 

 restituere prœtendens, Ahmed Nejsaburaî sedem fixerat, ac vi et armis ma- 

 gnam circumjacentis regionis partem féliciter expugnaverat. Post varios for- 

 tunse casus, quum ille ex hac urbe sœpius esset expuisus, ea denique an- 

 no 268 potitus est, at paullo post a servo quodam interemtus misère peri- 

 it. Testimonium hujus ultimae occupationis est dirhem notabilis, cujus fra- 

 gmentum in libro meo, "Numi Cufici Mus. reg. Holmiensis", inscripto hsesi- 

 tabundus in Cl. VII, N. 10. edidi. Postquam alia frusta ejusdem numisma- 

 tis in varus cimeliis, in Suecia inventis, offenderam, hoc tandem anno exem- 

 plum deprehendi integrum. Non solum ob raritatem summam, inscriptiones 

 plane insolitas earumque dispositionem inusitatam, hune dirhemum atten- 

 tione numismaticorum dignissimura habeo, sed etiam ideo quod satis super- 

 que demonstrat, Ahmedum animo habuisse, imperium nemini subjectura 

 condere, et taie consilium vere peregisse. Cfr. Hamzœ annales, éd. Gott- 

 WALDT p. rr'o, et Abulmahasin, éd. Juynboll II, p. fo, quorum hic eum 

 Sedjestanensem (j,U-.^.5a,^j!) forte errore vocat. 



