16 J. E. ZETTERSTEDT, 
AT. Barbula fragilis Wils. — Schimp. Syn. p. 181. — Br. eur. suppl. tab. 
639. — Tortula fragilis Hartm. Fl. ed. 9, p. 61. 
Ad terram et petras ealeareas pluribus locis, parcius tamen, v. c. Resmo al- 
var, Tveta in campis meridiem et orientem versus, Müllstorp in pratis betulinis. — 
A. M. 
48. Barbula murals (L. — Schimp. Syn. p. 185. — Br. eur. tab. 159. — 
Tortula muralis Hartm. Fl. ed. 9, p. 61. 
Ad saxa calearea et muros pluribus locis, plerumque tamen parce, v. e. in 
rupibus inter Resmo et Wickleby sat copiose, Borgholms slott parce, Kópings bran- 
ter parce — e. fr. — A. M. 
49. Barbula subulata (L.) — Schimp. Syn. p. 186. — Br. eur. tab. 160. — 
Tortula subulata Hartm. Fl. ed. 9, p. 60. 
Ad terram pluribus locis, plerumque tamen parce, v. e. Färjestaden, Röhälla, 
Borgholm in pratis juxta mare meridiem versus, Képings branter, Dóda kronopark — 
c. fr. — M. B. 
50. Barbula levipila Brid. — Schimp. Syn. p. 189. — Br. eur. tab. 164. — 
Tortula leevipila Hartm. Fl. ed. 9, p. 60. 
In Fraxino ad Morbylilla parce. — A. 
51. Barbula ruralis (L.) — Schimp. Syn. p. 191. — Br. eur. tab. 166. — 
Tortula ruralis Hartm. Fl. ed. 9, p. 60. 
var. 8 rupestris Schimp. Syn. p. 192. — Tortula intermedia Wils. — 
Hartm. Fl. ed. 9, p. 60. 
Ad terram et saxa vulgaris per totam Oelandiam ab Ottenby ad Büda, pas- 
sim fructificans. Ad arbores rarius occurrit — e. fr. — A. M. B. 
Var. B rupestris multo pareius occurrit ad petras et saxa calcarea et solum- 
modo sterilis, v. ¢. in campis prope Tveta, in Kópings branter. 
Heee species per totam Europam divulgata valde variabilis est, quamobrem 
bryologum Sehimper secutus sum non sistens var. B rupestrem ut speciem propriam, 
quamvis sine difficultate distinguas statura humiliore, foliis obscurioribus, densioribus, 
brevioribus, madidis patentibus haud recurvatis. 
52.  Cinclidotus fontinaloides (H.) — Schimp. Syn. p. 196. — Br. eur. tab. 
277. — Hartm. Fl. ed. 9, p. 27. 
Ad lapides in rivulis. Tantummodo prope Karlevi lectus a Prof. J. Lange, 
qui specimina benigne eommunieavit. — A. 
53. Grimmia apocarpa (L. — Schimp. Syn. p. 200. — Hartm. Fl. ed. 9, 
p. 55. — Schistidium apocarpum Br. eur. tab. 233, 234 2). 
> Grimmia gigantea Schimp. meo sensu ad genus Grimmie non pertineat, 
sed potius, ad genus Barbulæ referenda. 
