PRODROMUS MONOGRAPHLE GEORUM. 7 
Jam anno 1784 THUNBERG, inter discipulos Linnæi eminentissimus, 
descripserat Geum japonicum, quod Willdenow deinde (1809) imperfecta 
deseriptione Thunbergii commotus ut novam speciem descripsit Geumque 
macrophyllum appellavit. Idem Thunberg anno 1806 eximiam illam speciem 
Geum capense descripsit in prodromo floræ Capensis. 
Itaque ad finem sæculi præterlapsi botanici distinxerant hæc Gea, 
quæ sub nominibus in hoc prodromo usitatis afferre haud alienum videtur: 
1. Geum virginianum L. (licet sæpius confusum cum sequente), 2. G. album 
Gmel. 3. G. strictum Ait, 4. G. urbanum L., 5. G. intermedium Ehrh., 
6. G. rivale L. atque hujus monstrositas G. hybridum Wulf, 7. G. japonicum 
Thunb., 8. G. pyrenaieum Willd., 9. G. sylvaticum Pourr. (sub nomine G. 
atlantici Desf), 10. G. montanum L., 11. G. reptans L., 12. G. anemo- 
noides Willd. 
PERSOON anno 1807 in Synopsi plantarum II p. 56 enumerat XV 
species, quarum MiCHAUX jam antea (1803) in flora Boreali-Americana 
distinxerat Geum geniculatum Michx. et G. radiatum Michx. Reliquæ, præter 
G. involucratum Juss. et G. magellanicum Commers. tum primum fere allata, 
sunt eædem atque illæ, quas Willdenow in Speciebus Plantarum descripserat. 
SMITH et SIBTHORP in floræ Græcæ prodromo (1806) descripserunt 
elegantissimum illud Geum coccineum, quod Tournefort jam noverat sed 
omnes posteri ad eum diem neglexerant. 
Anno 1811 WILLDENOW genus Georum in duo divisit: Geum stylis 
geniculatis distinctum et Sieversiam stylis continuis. Hæc genera Seringe 
et plurimi botanici Europæ in unum conjunxerunt. Eadem est ratio generis 
Stylipodis, quod Rafinesgue anno 1825 a Geis separaverat calyce ebracteo- 
lato. Omnes botaniei recentioris temporis, inter quos nominentur Torrey et 
Gray, Hooker, C. A. Meyer, existimarunt, hoc Geum (Stylipodem) vernum 
a ceteris non esse divellendum. 
LEJEUNE anno 1811 G.rubifoliwm distinxit, quod me judice est sub- 
species Gei intermedii Ehrh. 
Plantas Boreali-Americanas hoe sæculo diligentissime a botanicis 
investigatas esse, inter omnes constat, ut excepta Europa nulla pars orbis 
terrarum censeatur melius explorata. PURSH, auctor floræ Americæ septen- 
trionalis, anno 1814 descripsit Geum Peckü, G. agrimonioides, G. triflorum 
et G. ciliatum. Hoe ultimum forsitan sit idem ac G. triflorum! 
ErrAS FRIES in flora Hallandica anno 1817 proposuit novam spe- 
ciem Geum hispidum, quod jam LILJEBLAD in Svensk flora sed sub falsis 
nominibus attulerat. Idem Geis in horto Upsaliensi cultis maximam dicavit 
attentionem atque in indice seminum horti Upsaliensis Geum aurantiacum, 
G. ibericum et G. japonicum vel distinxit vel explicavit. Gea quoque Scan- 
dinaviæ et Synonyma patrum diligentissime exquisita interpretatus est. 
