PRODROMUS MONOGRAPHLE GEORUM. 15 
DEL duo affert, Geum magellanicum et G. parviflorum. Hooker in flora 
Antarctica tres descripsit species: G. albiflorum, G. magellanicum et G. in- 
volucratum (= G. parviflorum Hook), quorum G. albiflorum nisi in insulis 
Lord Aucklandii non legitur. Patet igitur, species antarcticas esse paucio- 
res quam arcticas, quarum numerus multiplo major est. 
Denique numero specierum, qu in hemisphærio boreali et australi 
habitant, comparato, invenimus, 36 (40) species in boreali lectas esse, tan- 
tum 6 (8) in australi, nec plures utrique hemisphærio esse communes quam 
G. magellanicum, quo nulla specierum hemispheerii australis latius distributa 
est, (et forsitan G. strietum). Probabile etiam videtur, illas 4 species, qua- 
rum patriam ignoramus, in boreali hemispheerii leetas esse. 
De universa distributione geographica Rosacearum videas disserta- 
tionem, quam M. L. FRANKENHEIM in Linnea XVII (1843), p. 549—566 
proposuit. 
GEORUM USUS. 
Duo precipue sunt Gea, quibus medici usi sunt, Geum urbanum et 
G. rivale. Utriusque vires sunt adstringentes, tonicæ. Radix G. urbani ex 
oleo æthereo, principio adstringente, amaro, gummoso et resinoso vim repetit 
roborantem simul et stimulantem, utramque moderatam quidem, sed qualem 
ægri sensibiliores desiderant. G. rivalis radix amara et adstringens aro- 
mate caret. 
Præter G. urbanum et G. rivale in usu sunt duo alia Gea. Geum 
virginianum medicis transatlanticis Caryophyllatæ loco est. Radicem Ge 
montani alpicole rustici pro G. urbano adhibere dicuntur. Horum tamen 
laus multo minor quam G. urbani et G. rivalis. 
Jam Patres Botanicorum virtutes Georum celebrant, ut HIERONYMUS 
Bock, vulgo appellatus TRAGUS, in Newen Kreuterbuch (1546). "Von Be- 
nedieten-Wurzel" (Herba benedicta: BRUNFELS) quod est nostrum Geum ur- 
banum, p. 51—52 et "Von Waldbenedict”, quod est Geum rivale, p. 412 
auctor agit. THEOD. TABERNJEMONTANUS, discipulus Tragi, seripsit New vol- 
kommen Kräuterbuch. In cap. XVI libri primi copiose disputatur " Von den 
Benedieten-Kreutern", quarum quatuor genera esse dicuntur, sed unum modo 
in medicina adbibitum. Figure trium Caryophyllatarum addite sunt, prima 
Geum urbanum, secunda G. montanum exprimens. Tertiam rite determinare 
non potui. Caryophyllate valde laudantur et putantur utiles in compluribus 
morbis. Eadem ab aliis botanicis et medicis ante Linnæum repetita forsan 
non opus sit hoe loco afferre. 
