PRODRONUS MONOGRAPHLE GEORUM. 25 
Arist purpuraseentes, incurvæ; appendicibus angulo recto ab arista inflexis; 
habitus a speciei typo nonnihil alienus. 
C) opulifolium Ser. mss. Dec. Prodr. 2, p. 551. — foliis caulinis apiee tri- 
lobis parvis dentatis; stipulis ovato-orbiculatis. — Hab. cirea Bernam et Genavam 
Dee. 1. c. (n. v.) 
Planta gracilis, pube brevi intermixtis pilis longioribus tecta, caule ramisque 
graeilibus, plerumque parce ramosa. Radix perennis ut etiam omnium reliquarum 
specierum generis (excepto forsan G. heterocarpo) primitus simplex et ramosa, cito 
evanescens, eujus in locum radices adventitiæ crassiores et ramoss ex rhizomate 
prodeuntes sueeedunt. Pars inferior eaulis sive rhizoma pro state magis minusve 
longum et erassum, plerumque calami scriptorii crassitie, oblique descendens vel ho- 
rizontale, simplex sed interdum ramosum, caulibus marcescentibus et squamis nume- 
rosis preditum, extus brunneo-fuscum, intus albo-luteum et fere lignosum, in medio 
medulla molli et violacea completum, earyophyllum paullum redolens; ex apice hujus 
rhizomatis explieantur eaules complures adscendentes, 2— 3 pedes alti, teretes vel 
obsolete obtusiusculi, ramosi, foliosi, patentes aut parte inferiore declinati, pilosi; hi 
eaules in apice et in axillis proferunt flores solitarios longeque peduneulatos. Folia 
radicalia admodum anomala, plerumque interrupte pinnatipartita, laeiniis ovatis, acu- 
tis, grosse et sspe dupliciter serratis; lacinia terminalis duæque proximæ maxime; 
laciniz vero inferiores, que omnes sunt multo minores quam lacinia suprema, alter- 
natim majores minoresve. Petioli carinati, hirsuti, basi dilatata. Folia caulina ple- 
rumque basin usque trisecta, lobis ellipticis vel rhombeis, acutis. Stipule ovate, plu- 
rinerves, incisæ vel trilobæ dentatæque, colore et hirsutie similes foliis, magne et 
a petiolis liberz. Flores erecti parvi, lutei vel flavi, plani, longe pedunculati. Calyx 
sub florescentia patens, dein reflexus, fructiferus recurvatus. Carpophorum sessile, 
hirsutissimum. Carpella basi pilis tenuibus patulis, apice pilis rigidioribus tecta, obo- 
vata. Styli articulus superior brevis, basi hispidulus, subglaber. — Herba tota viri- 
dis ut etiam pedunculi et calyces. 
Obs. 1. Ut hujus formam non posssum non considerare, præeunte C. J. HART- 
MAN, Geum hirtum Wahlberg, Fl. Gothob., p. 60. Specimen enim hujus plante a 
Wahlbergio ipso lectum C. HARTMAN benévole communicavit, quod vix differt a @. 
urbano nisi petalis calyce paulo brevioribus et hirsutiore herba. — In Aresch. FI. 
Gothob., p. 93 G. intermedii "forma litoralis see. detectorem ipsum" esse dicitur. Ut 
in posterum inquiratur, descriptionem WAHLBERGI in fl. Gothob. addere liceat. 
Geum hirtum Wahlb. ” Radix fusiformis, caulis bipedalis, ramosus, pilis reflexis. Fo- 
lia radicalia lyrato-pinnata, hirta, eaulina ternata, glabriuscula. Flores erecti. Caulis 
pubescens, fusco-purpureus. Petala calyce longiora, eleganter flava, venis rubicundis. 
Semina hispida; aristis vix semine longioribus, rectis (minime geniculatis) ad medium 
hispidis, dein glabris, uncinatis. — Habit. in Danmarks Lilja, olim Danaholmen, 
pareius, prope Gothoburgum in Suecia." 
Syn. G. urbanum B hirium Hartm. Handb, i Skand. fl. ed. 9, p. 143. — E. Fries in 
Bot. Notiser 1865, p. 124. 
Obs. 2. Geum hederafolium Gmel. Fl. Badens. 2, p. 460 est dubia planta, 
ut synonymon a Sprengel hue relata; sed videtur ultimis temporibus neglecta, quum 
Nova Acta Reg. Soc. Sc. Ups. Ser. III. 4 
