28 N. Jon. SCHEUIZ, 
Dan. suppl. II, t. 78. — Lange Pug. plant. imprimis hispan., p. 338. — Fries 
Herb. Norm. V, N:o 53. — Hartm. Skand. Fl. ed. 9, p. 143. 
G. wbanum B hispidum Wahlenb. Fl. Suec., p. 342. 
Geum foliis agrimoniæ Liljebl. Svensk flora ed. 1—3 (in ed. 1 et 2 sub nomiue G. 
urbanum A) hybridum, in ed. 3 sub nomine G. urbanum A) intermedium). 
Habit. in dumetis asperis maritimis Suecie australis, ut in Hallandia rarissi- 
me, ad mare balticum frequentius in Blekingia, prov. Calmariensi (pluribus locis) et 
in Ostrogothia; etiam loeis a mari remotis ut ad Jüreda prov. Calmariensis et in 
Hvetlanda prov. Junecopensis. In pratis Hispanie ad pagum Guadarrama legit Lange 
(herb. LANGE, mus. Hafn. et FRIES) (v. v.). 
Indumento hispido maxime insigne, sed exteris fere semper ignotum vel ab 
iisdem confusum eum G. stricto. — Caulis strietus, pedalis et ultra, paulum ramosus, 
2 -4 florus, hispidus, ut etiam relique partes plante. Folia radicalia hispida, sub- 
æqualiter pinnatipartita, laciniis obovatis, serratis, lacinia terminali plerumque magna, 
cordata, ineisa serrataque. Folia eaulina pinnatifida vel basi omnino pinnatiseeta, 
elongata, acuta, infima fere ternata, lacinia terminali pinnatifida. Stipulæ foliorum 
laciniis conformes, petiolo semi-adnatæ. Et folia et stipulæ sunt minora quam G. 
urbani. Flores erecti, longissime peduneulati. Carpophorum sessile. — Differt a G. 
stricto statura gracili, folis caulinis pinnatifidis vel basi omnino pinnatisectis calyce 
reflexo styloque; a G. urbano foliis stipulisque minoribus, foliornm caulinorum lacinia 
media elongata et ineisa; ab utroque pedunculis longissimis simplicibus strietis; laei- 
niis ealyeinis latioribus, petalis et vestitu hispido. 
Obs. Affinitas hujus plante varie dijudicata fuit. Fries censet in fl. Hal- 
land., hoe esse proximum G. macrophyllo Ehrh., a quo, jam observante Trattinnick , 
habitu multum differt. TRATTINNICK vero judicavit hoc intime affine Geo potentilloidi 
(plante e genere Georum excludendæ) proxime ad quod etiam SerinGe in Decand. 
Prodr. male collocavit, ad Stictogeum, quod vocatur, referens. In Novit. fl. Suec. 
ed. 2 Fries observat, G. hispidum esse affine G. urbano, et in Sum. Veg. Scand. 
simul affirmat, hoe proxime accedere ad Geum strictum. Equidem existimo, G. hispi- 
dum esse proximum G. stricto. 
10. Geum STRICTUM Ait. foliis radicalibus interrupte-pinnatipartitis vel ly- 
rato-pinnatisectis; foliis caulinis tripartitis vel interrupte pinnatiseetis; 
petalis aureis suborbiculatis, basi rotundata, calyce longioribus; carpel- 
lis hirtis, superne pilis longis adspersis; styli articulo superiore hispido 
vel piloso, dimidio breviore quam articulo inferiote; carpophoro pube 
densissime obtecto subsessili. 
Syn. G. strictum. Ait. Hort. Kew. 2, p. 217. — Willd. Sp. plant. 2, p. 1113 (excl. syn. 
Murr.). — Fisch. et Mey. Ind. sem. hort. Petrop. III, p. 36 et in Linnea XII, 
p. 95. — Fisch. in Mém. de la Soc. des Nat. de Mosc. II; pa 1855 211057019: 
— Ledeb. Fl. Ross. 2, p. 22. — Torr. et Gray Fl. Amer. sept. 1, p. 422. — 
Hook. Fl. Amer. bor. 1, p. 175 (excl. 8). — Meyer Ind. sem. hort. Petrop. XI, 
