50 N. Jou. SCHEUTZ, 
9) G. hirsutum Hort. Par. foliis omnibus pinnatipartitis, floribus majoribus et 
caule hirsutiore a forma primaria differt. Ex horto Paris. introd. in hort, Ups. (herb. 
FRIES) (v. S.). 
é) In hortis enata forma hybrida G. strieti et urbani, que Geum spurium C. 
A. Meyer. Ex H. Ups. in herb. Fries (v. s.). 
Planta robusta, ramis elongatis erectiusculis. Caulis hirsutus, bi-tripedalis, 
erectus, una eum petiolis plerumque hirsutus, fere ab ima basi foliosus. Folia radi- 
calia lyrato-pinnatisecta vel interrupte pinnatipartita; laciniæ laterales euneiformi- 
obovate, inciso-lobatæ serratæquæ, sex-octo, inæquales, interdum vario modo dissec- 
te, lacinia terminalis maxima reniformis; folia eaulina pinnatisecta, plerumque tripar- 
tita, rarius triloba, laciniis ellipticis oblongisve. Stipule ovatæ, incisæ. Flores ereeti, 
lutei, numerosi, interdum majusculi, plerumque magnitudine florum Ranuneuli aeris. 
Petala suborbieulata, basi rotundata. Carpella basi pube adpressa, apice pilis rigi- 
dis instrueta; arista glabra fere longitudine styli eglandulosi. Carpophorum subses- 
sile, pilis brevissimis dense pubescens, sphæricum. 
Obs. 1. Hane plantam Seringe in Dec. Prodr. sub tribus nominibus G. cana- 
densi, G. intermedio et G. ranunculoide descripsit, que tamen unam speciem G. 
strictum Ait. respiciunt. Ab auctoribus aliis aliis sub nominibus, ut e synonymia 
patet, descriptum, sed vel male atque imperfeete cognitum vel eum aliis confusum 
ut eum (Geo hispido Fries, quod tamen distinetissimum censeo. Ab affinibus G. séric- 
tum facile distinguitur petalis aureis ovato-orbiculatis, basi rotundatis (non euneatis). — 
Re vera hine Geo japonico, quo gracilius, illine G. Aispido, vel wrbano, quibus ro- 
bustius, affine videtur. ; 
Obs. 2. Plurimis speciminibus et formis non comparatis, characteribus modo 
respectis, hoc maxime proteum ex Geis quisque facile dividet in plures species. Lon- 
giore vero et uberiore experientia doctus videbit, has omnes inter se tam dissimiles 
formas haud dubie pertinere ad unam speciem. 
Obs. 3. Geum canadense est antiquissimum nomen hujus plantæ, sed jure re- 
jectum — absolutam legem prioritatis utpote legem anti-Linnæanam non agnosco — quia 
jam antea a Jacquino adhibitum fuit in aliam plantam. 
Obs. 4. In herbb. FRIES, mus. Holmiens., Christian. et Hafniens. adsunt spe- 
cimina Gei cujusdam e musæo Paris. communicata, que lecta esse dicuntur in Nova 
Hollandia; quum non fructifera sint, dubito, ad quam speciem sint referenda, sed nisi 
novam constituant speciem, hue potissimum pertinent. 
11. GEUM AURANTIACUM Fries foliis radicalibus interrupte lyrato-pinnati- 
partitis; foliis caulinis tripartitis vel pinnatipartitis; petalis aurantiacis 
obcordatis, calyce semper reflexo longioribus; carpellis hirsutis, styli 
artieulo superiore glabro; carpophoro hirsuto, sessili. 
Syn. G. aurantiacum Fries, Ind. sem. hort. Upsal. 1858. 
Habit. Patria non satis nota, sed verisimiliter littora Americæ occidentalis. — 
In horto Upsal. cultum ex seminibus, que Prof. N. J. Andersson reportavit (v. s.). 
