32 N. Jou. SCHEU1Z, 
Obs. 1. Hoc speciosum Geum ab omnibus optime dignoscitur habitu robusto 
et obeso, foliis caulinis subreniformibus, lobatis; a G. stricto, cui proximum est, 
petalorum forma et carpophoro glabro facile distinguendum. — Specimina tamen ja- 
ponica vidi et graciliora et robustiora. 
Obs. 2. G. japonicum Thunb. et G. macrophyllum Willd unam eandemque 
respicere plantam jam observavit E. FRIES; earum identitatem probant tum deserip- 
tio Thunbergii eum descriptione Willdenowii comparata, tum speeimina G. japoniei a 
THUNBERGIO lecta. Hine nullum dubium de harum plantarum identitate; sed nomen 
Thunbergianum, quod prioritate gaudeat, retinendum, quamquam nomen Willdenowii 
plant macrophyllæ convenit. — Specimina graciliora THUNBERG in Japonia legit at- 
que in ea descriptio Thunbergii optime quadrat. 
Obs. 3. Sub nominibus G. Sieboldii et G. Roylei insuper in hortis botanicis 
vagat; e seminibus sub hoc nomine missis educatum in hort. Upsal. 
13. GEUM AGRIMONOIDES C. A. Meyer foliis pinnatipartitis, laciniis sub- 
æqualibus, inciso-laciniatis, superioribus sessilibus, inferioribus petio- 
latis; petalis albis rarius ochroleucis ovalibus, calyce demum subreflexo 
brevioribus; carpellis pubescentibus, apice hirtis; styli articulo inferiore 
longitudine articulum superiorem hispidum excedente; carpophoro den- 
sissime pubescente sessili. 
Syn. G. Agrimonoides C.A. Mey. Ind. sem. hort. Petrop. XI, p. 29. — Dubium est, num 
Pursh Fl. Amer. sept. 1, p. 351 (etiam exclusis synonymis), Dee. Prodr. 2, p. 
554, Trattin. Monogr. Rosac. 3, p. 144 et Spreng. Syst. Veg. 2, p. 943 ad 
haue speciem referantur. 
G. laciniosum Murr. ex Comm. Goett. 5, p. 36 (dubium videtur). 
Habit. in America septentrionali, ut in Pensylvania ad litora Susquehanne et 
ad Missourin superiorem, ad Pittsburg (sub nomine G. albi Gmel.? specimen adest 
in herb. mus. Holmiens. hue referendum). Spec. in horto Upsal. culta e semin. horti 
Petropol., eum deseriptione C. A. MEvERr convenientia, adsunt in herb. FRIES (v. s.). 
Hirsutum. Caulis strictus, hirsutus, ab infimo ramosus, ramis strietis, graci- 
libus, foliosis, bi-vel paucifloris. Flores suberecti, longe pedunculati (saltim post in- 
floscentiam), albi vel ochroleuei, magnitudine florum Gei urbani. Folia radicalia fere 
dissecta; caulina inferiora pinnatipartita, superiora tripartita, lacinize foliorum inferio- 
rum quinque basin versus decrescentes, inciso-dentatæ, laciniæ vero foliorum su- 
periorum dentate, basi confluentes, stipulæ obovate, incisæ (a Pursh deseribuntur 
ovate, subintegræ, que descriptio in specimina nostra non quadrat) petiolo adnate. 
Carpophorum sessile, densissime pubescens. Carpella pubescentia, apice setosa. 
Obs. Dubium videtur, an hee planta sit eadem, quam Pursx descripsit. 
Proximum est G. urbano et G. albo, a quibus tamen differt foliis caulinis pinnatipar- 
titis vel pinnatisectis et carpophoro superne pube brevi tecto. A. G. stricto, quocum 
foliis et hirsutie quodammodo convenit, longius distat; forma atque colore petalorum 
ovalium alborumque (petala in G. strieto semper aurea) recedit. Cum G. virginiano 
