42 N. JOH. SCHEUTZ, 
Scotia, Lombardia et Transsilvania. — In Asia lectum in regionibus transcaucasicis 
atque in Sibiria altaica indicat LepEBourR (Fl. Ross. 1. e.) (v. v.). 
Hujus speciei polymorphe tres forme distinguuntur: 
a) typicum, quod haud dubie est forma normalis speciei, una, quam copio- 
sius legere licet, eademque forma vulgatissima. 
Syn. plurima supra allata: G. intermedium ß dolichopogon: floribus majoribus, styli articulo 
superiore longiore plumoso. — C. A. Meyer Ind. sem. hort. Petrop. XI, p. 42. 
Hoc magis ad G. rivale accedit. 
B) Ehrharti. Est forma recedens, forsitan hybrida nee ullo modo potest ha- 
beri pro forma primaria; est rarissima, paucis modo sparsis speciminibus occurrit. 
Syn. G. intermedium Ehrh. verum! ex C. A. Meyer, qui specim. authent. examinavit. — 
Rupr. Petrop., p. 64. 
G. intermedium & brachypogon: floribus minoribus; styli articulo superiore plumoso 
hirto brevi. — C. A. Mey. I. e. — Hoc magis ad G. urbanum accedit. — Teste 
Meyer habitat in Germania prope Hannoveram et Berolinum atque in Rossia prope 
Petropolin. 
y) Willdenowii (Mey. Ind. hort. Petr. XI, p. 44), quod Meyer dicit esse quasi 
formam intermediam inter G. strictum et rivale, sed me judice ad G. intermedium 
nimis aecedit. Patria ejus ignota, tantum in hortis botanicis invenitur. Forte hybri- 
dum 1. eulturz filia. 
Syn. G. Willdenowü ©. A. Mey. I. c. — G. intermedium Willd. hort. Berol., t. 69. 
A G. intermedio a et B differt petalis obovato-subrotundis, subsessilibus, calyce 
paulo longioribus — in illis petala sunt obovata basi distincte attenuata calyce ple- 
rumque breviora. — Styli artieulus in @. Wi//denowii Mey. deseribitur basi hirtulus, 
non plumosus. — Specim. in horto Ups. culta vidi. 
Hee species, eujus modo forma « in Scandinavia lecta, est aperte inter- 
media inter G. urbanum et G. rivale, quare a nonnullis putatur hybrida. At non po- 
test non considerari ut species genuina, quum passim suis locis copiosa; testibus FRIESIO 
aliisque e semine cultum constans sit, et cum Geo rivali floreat, priusquam G. urba- 
num florere ineipiat. Reliquæ formæ facile hybrids 1. culturæ filiæ. — Specimina 
scandinavica deseribam. Planta modo crescendi ad G. rivale multo magis quam ad 
G. urbanum accedit. Caulis bipedalis et ultra, gracilis, angulatus, inferne virens, 
superne rubens. Folia pubescentia, radicalia lyrato-pinnatipartita, caulina tripartita 
vel subternata. Stipulæ subovatæ, incisæ. Et folia et stipulæ magis stipulis et foliis 
G. urbani quam G. rivalis similia sunt. Flores sæpissime cernui, primo companulati, 
postea patentes, subrotati. Calyx eglanduloso-villosus, rubieundus, laeiniis longissi- 
me acuminatis, trinervibus, extus rufescentibns, intus livido-flavescentibus. Petala 
lutea, obovata, non emarginata, in unguem cuneatum brevissimum attenuata. Carpella 
pilosa, styli articulo superiore basi piloso vel hirto-plumoso. Carpophorum sessile. 
Obs. 1. Utrum G. intermedium G. rivali an G. urbano propius sit, inter bo- 
tanicos semper fuii magna dissensio. Me judice est proximum G. rivali, a quo dif- 
