PRODROMUS MoNocGRAPHLE GEORUM. 49 
longioribus; carpellis valde pilosis vel pubescentibus; styli articulo in- 
feriore carpello et artieulo superiore glanduloso-piloso zequilongis; car- 
pophoro subsessili, dense pubescente. 
Syn. G. capense Thunb. Prodr. Fl. capens. 2, p. 91. — Dee. Prodr. 2, p. 553. — Wik- 
ström in Svenska Vetensk. Akad. handl. 1822, p. 383. — Meyer Ind. sem. horti 
Petrop. XI, p. 38. — Harvey and Sonder Fl. capens. II, p. 289. 
Habit. in Promontorio bone spei, ubi noster THUNBERG detexit et ad Riet- 
valley legit (herbb. THUNB. et mus. Holmiens.); deinde complures legerunt in pro- 
montorio bone spei ut ECKLON (herbb. HORNEM. nune mus. Hafniens. et mus. Hol- 
miens.) et DRÈGE (herb. Fries) atque ad Eastern Frontier, Henry Hurron (herb. 
Fries). — In Cagraria, ut in locis parum humidis apud "Salatkraal" prope Grahams- 
town (Albany) tum in pascuis graminosis laterum montis ” Chamiberg” haud procul 
a sedibus ”Tyali” Caffrorum prineipis (herb. mus. Hafniens.) et ad Katrivier (DREGE 
in herb. LANGE) aliisque locis Albany et Caffraria (Harvey et SOND. |. c.) (v. s.). 
Eximia species, a ceteris facile distinguenda habitu amceno. — Radix lignosa, 
fasciculata. Caules pubescentes, pauciflori, erecti, pedales et ultra, inferne subteretes 
sursum subangulati et foliati, uni-quadriflori, paullum ramosi. Folia eum petiolo pilis 
elongatis plurimis hirta; radiealia numerosa, hirsuta, longe petiolata, laciniis latera- 
libus inzequalibus, utrinque tribus-quinque, rotundatis, serratis; lacinia terminali late- 
ralibus majori, eordato-ovata vel subreniformi, crenata. Folia caulina pauea distan- 
tia, tripartita vel pinnatifida, subsessilia, minora. Flores erecti vel interdum cernui, 
post anthesin longe-peduneulati, campanulati. Calyx viridis, hirsutus, laciniis ovatis, 
bracteolis lanceolatis, semper erectis. Corolla flava. Petala basi sensim angustata, 
apiee rotundata, non emarginata. Carpella pilis mollibus elongatis pilosissima, nu- 
merosa. Carpophorum brevissime stipitatum, dense pubescens. 
Obs. 1. Flores in speciminibus Ecklonianis cernni, in Drégeanis suberecti, 
in speeiminibus Huttonianis (herb. FRIES) etiam suberecti videntur. Petala in specim. 
Ecklon. obovata, in specim. Drégean. oblongo-obovata. 
Obs. 2. Cel. WIKSTRÖM |. c. existimavit hoc Geum esse affine Geo montano, 
quod tamen longius distat et cum arista earpellorum continua (non articulata), tum 
foliorum forma aliisque multis notis distinguitur. 
Secr. VO. SIEVERSIA 
Willden. Berol. magaz. 1811, p. 397. — OREOGEUM Seringe in Mém. 
soc. phys. gen. 2, p. 139. 
Calyx quinquebracteolatus, erectus. Styli post anthesin erecti, pilosi 
vel interdum glabri, continui (nec ut in præcedentibus sex sectionibus arti- 
culati). Flores plerumque speciosi, albi, flavi, rarius purpurascentes. 
Nova Acta Reg. Soc. Sc. Ups. Ser. III. 7 
