lottenburgo (in Herb. Al. Braunii), e Bohemia (in Herb. Kochii) 
et e Volhynia (in Herb. Meisneri). Sed specimina suecica, cum 
R. sylvestri omnino convenientia, vix vidimus, quum forma R. 
obtusifolii L. in Suecia vulgatissima, a Greniero et Friesio pro 
R. sylvestri habita, ab hac recedit valvulis latioribus subtrian- 
gularibus, a basi ad medium dentatis, dentibus plus vel minus 
longis, foliisque subtus pubescentibus. E quibus allatis facile elu- 
cet nostram formam locum tenere medium inter R. obtusifolium 
Wallr. et R. sylvestrem Wallr. — R. obtusifolius Wallr. verus 
insignis est valvulis late triangularibus eximie dentatis, dentibus 
subulatis valvule diametrum fere squantibus, valvula unica pr&- 
eipue callosa, callo muito minore foliisque obtusis hirsutis. Spe- 
eimina vidi hujus forme ex Upsalia (Herb. norm. f. 7 n. 54). 
Holmia, Gothoburgo et Klinta in Scania (specc. ex his tribus 
locis in Herb. Acad. Reg. Scient. Holm.). Ab hac forma definitio 
R. pratensis M. et K., qualem Z/artmannius in Fl. Scand. pro- 
posuit, sumta esse mihi videtur; forma nuper allata e loco ad 
Holmiam sito, qui Castellholmen dieitur, ab illo ad BR. pratensem 
ducta, saltem ad AR. obtusifokum Wallr. pertinet. 
Characteres, quibus Wallrothius species illas, de quibus nunc 
disputatur, distinguere conatus est, cum illis, a nobis nuper alla- 
tis, non plane conveniunt, quum ille dixerit folia A. sylvestris 
obtusa, A. obtusifolii acuta esse, ego autem rationem huic con- 
trariam attulerim. Sententia autem mea ex examinatione speci- 
minum, que Wallrothius ipse collegit et distribuit, pendet, quod 
is tantum observandum velim, qui putent formam variam foliorum 
magni esse momenti in his formis distinguendis. Quod etiam de 
hirsutie, quam in A. obtusifolio aliquoties penitus evanescere Wall- 
rothius ipse concedit, dici potest. Formam etiam valvularum, 
qualis nuper descripta sit, ad has species dignoscendas minime 
sufficere, cuique patebit, qui eas vivas diligentius examinaverit. 
Inter valvulas oblongas subintegerrimas et eas, qu& late trian- 
gulares, longe et subulate dentat® sunt, tam multas formas inter- 
medias videmus, ut fines ulle inter eas in natura nullo modo 
indagari possint. Quibus omnibus rite perpensis, has species 
