ObSERVATIONES PHYCOLOOiaE. 5 



Forma Melobesiic caloaieje, ({uam depinxit et descripsit Harvey (Pliycol. 

 Brit. tab. CCXCI), est tbrsaii maxima ct magnüpere evoliita, a nostra 

 valde abhorrens. In fundo libère jacens strata superiniposita format, quorum 

 iiiferiora emortua sunt, superiora viventia. Planta solitaria diametro 3 — 4- 

 pollicaris fruticulus est rotuudatus, ramis c centro incrassato quoquovcrsuni 

 egredientibus, irregulariter ramulosis 1, divisis et cum ramis apicem versus 

 attenuatis. Melius cum nostra forma conveniuut liujus plantai tigura;, quas 

 dedit Johnston (British Sponges et Lithopliytes t. XXIV), quamquam in liis 

 rami nimis sunt anastomosantes et in apicibus incrassati. 



Forma norvegica: fruticulus 2 — 3 cm. longus. Rami plcrumque aniui- 

 crassi, in apicem parum attenuati et diametro duo mm vix superantes, nisi 

 in basi, quo planta nonnunquam incrassata. Forma certe est, ut dicitur, 

 localis, quam distinctam speciem habere non possunius. 



2. LITHOTHAMNIÜN fasciculatum Lamarck. Aresch. 1. c. p. 522. 



In fundo extrata^niensi lapilloso 1. arenoso, a Marstrand per totam 

 Norvegite oram meridionalem atque occidentalcm , ex. gr. ad Cliristiansund 

 (eel. Prof P^kman), us(pie in Spetsbergen (eel. Adj. Dr 'V\\. Fries) minime 

 rara species. 



Primum exoritur luec planta in lapidibus lapillisfpie ut crusta tenuis, 

 arete adnata et sa^pe magnopere dilatata, ut Jlelobesia Lenormandi ab in- 

 cauto facile haberi possit. Deinde hac in crusta existunt ubique verrücke, 

 quai seusim in ramos mox simplices, postea ramosos, excrescunt. Kami j)rimi 

 secundique ordinis plus minus dense stipati. Si in lapillo evolvitur planta, 

 ille ab ea undique obtegitur, ipsaque fit globosa 1. globoso-elongata, ramorum 

 ramulorumque apices in inferiore ejus parte, fundo imposita, truncati, in 

 superiore vero acuti. Cum vero in majore lapide, quem totum circuradare 

 non possit, evolvitur, fruticulus tit, ramis ramulisque separatis nee ita dense 

 stipatis. Sed hac in re nulla constantia. 



3. LITHOTHAMNION polymorphum (L.). Aresch. I. c. p. 524. Alg. 

 scand. exs. n. 302. 



Per totam oram Bahusiai et Norvegiie, ex. gr. ad Christiansund 

 (eel. Prof Ekman), usque in Spetsbergen, ex quo loco, nisi fallimur, vidi- 

 mus reportata specimina, nunc in fundo, nunc parum infra limiteni aquse 

 marinai, lapidibus saxisque adnatum. 



