30 J. E. Aresciioug, 



l3:to biiue nunc rotuudatfe. nunc ovales rostrisque connexte, sed pauccC (ut 

 in tab. Ill fig. 7). 



Postero die hora XI a. m. pluries observatse fuerunt binge copulatse, 

 rostris valde elongatis (ut in tab. Ill fig. 9«.), quaruiu in nonnullis obser- 

 vatuni fuit in extremitate inferiore phteozoosporse feuiine?e tu))i gerrainationis 

 primordium verrücke instar. 



2. DICTYOSIPHON foeniculaceus (Huds.). 



Planta usque tripedali olivaceo-flavescente interne fistuloso-tubulosa 

 superne plus minus solida elongato-ramosissinia, ramis alternis 1. nonnun- 

 quam oppositis repetite raraulosis, cellulis strati corticalis tenuis parvis in 

 superficie angulato-quadratis l.rotundatis endochromatetenuiflavescente repletis, 

 cellulis strati interni et tenuioris angustioribus e membrana tenuiore construc- 

 tis, pliaiozoosporarum utroque cilio visibili et granulo laterali in inferiore parte. 



Scytosiplion foeniculaceus (Huds.). Lyngb. Hydr. p. 63 tab. 14 C 



(exclus, fig. 3). 

 Dictyosiphon foeniculaceus /3 (excl. b.) Aresch. Phyc. sc. mar. p. 148 tab. 



7. — Alg. sc. exs. n. 103 et n. 319. 



Varus algis prfesertira plipeozoosporaceis, ut Chordae flagelliformi , 

 Scytosiph. lomontario, Phyllitidi Fascia?, Chordee Filo, immo Phloeosporai ad- 

 natus, cum ad oram Scandinavie totam occidentalcm tum in mari orientali 

 usque ad Dalarö, praicipue in interioribus sinubus, locis vadosis vulgaris et 

 ssepe in societate Phloeosporae; de cetero lapillis couchisque innascens. A 

 mense Martio usque in Septembrem; mense Majo optime vigens. 



Habitu et magnitudine cum Phloeospora ita convenit, ut utraque planta 

 difficile distinguatur, nisi oculo armato; longe vero difficilius a priore specie 

 dignoscitur. Color tarnen magis in flavescentem vergens, et fila tenuiora. Cel- 

 lulai strati corticalis circiter 5 mcr"™ longai, angulatte 1. angulato-subquadrataj, 

 et minores quam in priore specie. In ramulorum apicibus seepe observan- 

 tur pili hyalini et fere oppositi, cellulis sen articulis basi subbrevioribus, 

 superne usque 25-plo diametro longioribus. In priore specie hi pili sparsi sunt, 

 totam plantam tomento obducentes. Tubulationis diameter est in diversis 

 speciminibus et in diversis ejusdem plantai partibus eximie variabilis. Interdura 

 infiatur ita, ut reducatur stratum internum in stratum tenue, a strato corticali 

 obtectum et tubulationem circumdans. Interdura in axi tenui-fistulosus. Sporan- 

 gia unilocularia in superficie plantse plerumque longitudinaliter elliptica, sed 

 ssepe et spluerica, in sectione vero transvesali sunt liorizontalitcr ovata. 



