96 
prodeunt, saepe arena obteguntur. Quae ex arena ad superficiem soli resurreeturae 
internodia infima extendere coguntur; cum vero quaeque harum innovationum 
ubi soli superficiem attigit repetitis prolificationibus caespitulum gignat, caespes 
totus e caespitulis parvis segregatis consistere videtur, qui basi rhizomatis 
internodiis elongatis continentur. Haec nota elariss. Fries (Mant. IH. p. 7) et 
Wimmer (Fl. v. Schles.). F. glaucae esse videbatur, sed revera a natura soli 
pendet. Subvarietates F. glaucae «, #. y. d enim, quae in rupibus v. in pascuis 
sterilibus solo argilloso erescunt, nunquam hane notam exhibent. Si caespites 
in arenam profunde immersi sunt, internodia basilaria innovationum valde exten- 
duntur, ita ut rhizoma repens esse appareat; differt tamen a rhizomatibus repentibus 
genuinis directione, absentia vaginarum brevium squamiformium etc. 
Subvar. 7. psammophila. Culmi elatiores (30—60 em. alti), 
firmi, superne subteretes, laeves; folia rigida, juncea; vaginae 
laeves, saepe amethystinae. Panicula major (7—10 cm 1g.), laxius- 
cula, erecta v. subnutans, anthesi valde patens, dein subcontracta, 
rhachi tenuiori ramisque subflexuosis, laevibus. Spiculae minores 
(6—6,5 mm Ig.), oblongo-ellipticae, virides v. livide violaceo- 
variegatae; glumae fert. 3,5—4 mm Ig., acutae, glabrae, laeves, 
breviter aristatae v. mucronatae. 
F. glauca b. psammophila Hack. ap. Celakowsky Prodr. d. Fl. 
Böhm. IV. 721 (1881). 
Distributio. Eadem fere ut F. ov. duriusculae, sed in regionibus 
austro-orientalibus ea multo frequentior; erescit praecipue in locis 
rupestribus et in arenosis. 
Subvar. «. frequentior in oceidente: in Gallia centrali 
(Auvergne etec.), Pyrenaeis, Jura, Delphinatu, Germania 
occidentali (Palatinatu), Helvetia (Martigny), rarius in 
Bohemia (Pragae), Austr. inf. etc. 
Subvar. ß. sec. Villarsium communis in Delphinatu, sed 
non vidi nisi specimina culta in herb. cl. Kerneri. 
Subvar. y. omnium vulgatissima, praecipue in montosis orien- 
talibus, e. gr. n Transsylvania, Hungaria, Bosnia, 
Croatia, ubique ad margines et in convallibus Alpium usque 
in reg. subalpinam; in montosis totius Germaniae, Belgii, 
Galliae (sparsior), Helvetiae; rarior in Hispania (Escorial), 
Italia boreali (in Alpibus et Apenninis) et inferiore 
(Castellamare pr. Neapolim). Forma puberula e. gr. in Hercynia, 
f. stenostachya in Transsylvania, curvula ibidem, depauperata in 
‚reg. alp. Parnassi, 
