111 
Mürz ]. Halacsy; Carinthia in valle Gailthal 1. Pacher; Forojulia 
pr. Venzone (l. Huter); Cividale (l. Wulfen); Camiolia ad Mitala 
pr. Sagor (l. Deschmann); Bosnia (l. Sendtner); Dalmatia ad 
M. Orjen (l. Ascherson). 
Obs. Fortasse melius subspecies propria existimanda, glumae tamen in 
speciminibus carinthiacis minus angustae, ad formam glumarum praecedentis 
accedentes. Formas intermedias inter hane varietatem et ullam aliam non vidi. 
Var. 4. (19) dura. Humilior (15—20—30 cm alta); culmi 
firmi, binodes, nodo superiore plerumque vaginis tecto, parum supra 
basin culmi sito. Vaginae plerumque ad os usque integrae, raro in 
tertia parte superiore fissae, emarcidae demum irrequlariter dilabentes, 
parce fibrosae. Ligulae minute ciliolatae. Laminae grosse setaceae 
v. subjunceae (0,6—1 mm diam.), rigidulae, laete virides. Panicula 
brevis (2—5 cm Ig.), ovato-oblonga, anthesi subcontracta, densissima, 
ramis crassiuseulis, infimis 2—6-spiculatis, imo paniculam dimidiam 
subaequante. Spieulae majores (3 mm Ig.) dense 3—4 florae, late 
ovato-ellipticae, semper e viridi et sordide violaceo variegatae, saepe 
leviter pruinosae. Glumae steriles inaequales, //@@ late lanceolata, 
acutiuscula v. obtusiusceula, ad mediam 1IV:2 v. paullo altius perti- 
nens, fertiles late lanceolatae, 5 mm 1g., obsolete costulatae, apicem 
versus scaberulae, aristatae, arista glumä dimidiä longiore (3 mm 1g.). 
Palea lanceolata, breviter bidenticulata, carinis scabro - ciliolata. 
Antherae (3 mm 1g.) paleä dimidiä longiores. 
F. dura Host! Gram. austr. II. t. 87 (1802) non Vill. Dauph. II. 94 (1787) 
(quae Sclerochloa dura P. B.). nee DC. Fl. Fr. — F. Pseudo-dura Steud. 
Syn. Glum. I. 306. — Ice. Host. l. e. et verosimiliter Reichenb. 1533 („alpina“). 
Distributio.. In graminosis siccis regionis alpine Alpium 
praecipue orientalium, in tractu centrali schistoso tantum obvia, 
sed hie vulgaris ac gregaria. Abundat in Alpibus formationis 
primitivae Styriae, Carinthiae, Salisburgiae, Tyroliae centralis et 
orientalis; raro in finitima Helvetia (Bormio). 
Sequentis vice est in alpibus orientalibus, oceurruntque formae exacte 
intermediae inter eas praecipue in Tyrolia (Kreithspitz, Steinacher Alpe, Ross- 
kopf pr. Sterzing, Ritten etc.), sed etiam in Alpibus maritimis (pr. $. Anna di 
Vinadio lg. Burnat). Descendit interdum in regionem subalpinam et ibi culmis 
altioribus panieula longiore magisque composita evadit, quae formae habitum 
F. ov. duriusculae velut laevis referunt. Formam viviparam legit el. 
Strobl. pr. Klein-Sölk Styriae sup. 
