24 



dan, dat de kant met het object onder water blijft. 



Thans kunnen de doorsneden worden vervaardigd. 

 Meestal wordt ter dikte van 10 p gesneden. Zulks deed 

 ik gewoonlijk ook bij Spinacia, hoewel ik soms ook 

 coupes van 5 p dikte bestudeerd heb. 



Het opplakken der doorsneden. Men gebruikt 

 steeds voorwerpglazen van 26 bij 76 m.M. grootte. Zij 

 worden goed ingewreven mot een weinig eiwit-glycerine 

 (een mengsel van gelijke deelen kippen-eiwit en glycerine, 

 waarbij een weinig kamfer gevoegd wordt, om het bederf 

 tegen te gaan). Daarna worden er met een druppelbuisje 

 eenige druppels water opgebracht, waarop men nu de 

 gemaakte coupes laat drijven. Het valt dan zeer ge- 

 makkelijk de doorsneden te rangschikken, waarbij met 

 het formaat van het dekglas (gebruikelijk zijn die van 

 25 bij 45 m.M.) rekening gehouden moet worden. Dan 

 zet men het objectglas een oogenblik rechtop en laat 

 zoodoende het overtollige water weer afloopen. Daarna 

 komen de praeparaten voor minstens een paar uur 

 (overnacht bijv. is volstrekt niet te lang) in den 

 thermostaat (bij 55° C.) te liggen, bij voorkeur boven op 

 de porceleinen kroezen, die er in staan. Hierdoor bewerkt 

 men, dat de doorsneden stevig en zonder rimpels op de 

 glazen geplakt worden. Uit den oven genomen en af- 

 gekoeld door eenige minuten op de tafel te hebben gelegen, 

 komen de praeparaten vervolgens in xylol, waardoor 

 in 5 a 10 minuten de paraffine wordt opgelost. Een 

 verblijf van meerdere dagen in xylol is volstrekt niet 

 schadelijk. Na uit deze vloeistof genomen te zijn, wordt 

 het praeparaat met alcohol van 96 °/o of met gebruikten 

 absoluten alcohol begoten om van de vettige xylol bevrijd 

 te worden, en daarna in een glas water afgespoeld. 



Kleuring. In alle gevallen waarin met „Flemming" 



