HOOFDSTUK III. 



DE VERMEENDE APOGAMIE VAN SPINACIA. 



§ 1. Over het verband tusschen Apogamie en het aantal 

 der Chromosomen. 



In den laatsten tijd heeft het zeer de aandacht ge- 

 trokken, dat er tusschen apogamie en het aantal der 

 cliromosomen een verband schijnt te bestaan. Nu en 

 dan komt bij verschillende soorten van eenzelfde ge- 

 slacht of zelfs bij elementaire soorten van eenzelfde 

 systematische soort een verschillend aantal chromo- 

 somen voor. Daarbij kan het zijn, dat één of meer 

 vormen eener groep een dubbel zoo groot aantal chro- 

 mosomen hebben, als de overige vertegenwoordigers 

 dezer groep, maar ook kunnen bij de verschillende 

 soorten andere getalsverhoudingen optreden. In het eerste 

 geval pleegt men thans wel aan te nemen, dat eene 

 lengtesplitsing der chromosomen de oorzaak was van 

 de verdubbeling; in het laatste geval is het niet onwaar- 

 schijnlijk, dat dwarsche doorsnoeringen bij de verande- 

 ring van het aantal eene rol speelden. 



Door verschillende schrijvers is er op gewezen, dat 

 apogame planten zoo dikwijls door hooge aantallen van 

 chromosomen uitmunten. In vele gevallen hebben de 

 apogame soorten daarbij juist het dubbele aantal van 

 dat der normaal -geslachtelijke verwanten. Het komt mij 



