33 



nu voor, dat hier meer de uadruk op verdubbeling, dan 

 wel op de absolute grootte van het aantal gelegd moet 

 worden. Ik wil trachten, dit aan de hand der bekende 

 voorbeelden aan te toonen. De gevallen, die in aan- 

 merking komen, om hier te worden genoemd, zijn in 

 de eerste plaats Antennaria, Alchemilla, Tha- 

 lictrum, Taraxacum, Rosa en Hieracium en 

 in de tweede plaats Wikstroemia en verschillende 

 varens. Het is wenschelijk, elk dezer voorbeelden met 

 de noodige bijzonderheden te schetsen. 



Antennaria dioica is normaal geslachtelijk. 

 Bij de vegetatieve deelingen treden 24 chromosomen op. 

 De reductie-deeling is normaal. De embryozak-moedercel 

 vormt eene normale tetrade en uit de meest basale van 

 de vier cellen ontstaat de embryozak. Daarentegen vindt 

 JuEL^) bij de eveneens dioecische A. al pi na ongeveer 

 50 chromosomen en eene apogameontwikkeling van het 

 embryo. De mannelijke planten zijn zeer zeldzaam en 

 vertoonen eene degeneratie van het pollen. Bij de 

 vrouwelijke planten ontwikkelt zich de embryozak- 

 moedercel rechtstreeks tot den embryozak. Hierin 

 hebben echter alle kernen hetzelfde aantal chromosomen 

 als de vegetatieve kernen van de moederplant, omdat 

 de kern van de embryozak-moedercel zich, hoewel zij 

 het synapsis-stadium doorloopt, toch zonder reductie deelt. 



Hetzelfde zien wij bij het geslacht A 1 c h e m i 1 1 a 2). 



^) o. JuEL, Vergleichende Untersuchu7igen über ti/pische und partheno- 

 genetische Fortpflanzung hei der Gattung Anteiinaria. Kgl. Svenska 

 Vet.-Akad. Handl., Bd. 33, 'No. 5, 1900, p. 22 en 36. 



^) St. Murbeck. Parthenogenctische Emhryohildung in der Gattung 

 Alchemilla. Lunds Univ. Arsskrift, Bd. 36, Afd. 2, No. 7, 1901. 



E. Strasburger. Die Apogamie der Eualchimillen und allgemeine 

 Gesichtspuiikte, die sich aus ihr ergeben. Jahrb. f. wiss. Bot., Bd. XLI, 

 1905, Heft 1, p. 88-164. 



3 



