Vooreerst zijn de antheren buitengewoon rijk aan stuif- 

 meel, zoodat men zeer talrijke gelijksoortige stadiën in 

 eenzelfde doorsnede kan bestudeeren. Ten tw^eede zijn 

 de mannelijke bloeiwijzen zoo gedrongen, dat men ze 

 in hun geheel met den microtoom kan snijden. In één 

 enkel praeparaat kan men zoodoende doorsneden door 

 jonge en door veel oudere bloemknoppen vereenigd 

 vinden. Daardoor kan men soms alle stadiën der reductie- 

 deeling van de vroegste prophase tot aan de vorming 

 der pollenkorrels in zulk een praeparaat bijeen aantreffen. 

 Een groot voordeel levert verder het verschijnsel op, 

 dat soms onder in eene anthere de moedercellen in een 

 ander stadium verkeeren dan bovenin en dat deze beiden 

 dan door alle overgangen verbonden zijn. Zoo kan men 

 soms boven in eene anthere de spoel der eerste deeling 

 waarnemen, waarbij de chromosomen op weg zijn naar 

 of juist aangekomen zijn bij de polen. Iets lager ziet 

 men, hoe tusschen die chromosomen vacuolen ontstaan 

 en de chromosomen daardoor van elkander gedrongen 

 worden. Nog lager is de kernmembraan gevormd en 

 vindt men de dochterkernen der eerste deeling in rust. 

 Dank zij deze geschiktheid van het materiaal, was 

 ik in staat iets naders omtrent de prophasen der reductie- 

 deeling waar te nemen. Daarbij zag ik, dat reeds in 

 de vroege prophasen de chromosomen zich paarsgewijze 

 naast elkander plaatsen en dat zóó de paren der kernplaat 

 tot stand komen. Dit is in overeenstemming met het- 

 geen door Strasbürger, GtRÉgoire en anderen reeds 

 is beschreven. Ook kon ik waarnemen, dat uit het 

 synapsis-kluwen lissen te voorschijn komen en wel ten 

 getale van 6. In tegenstelling met het beweren van 

 Farmer en zijne aanhangers vermocht ik echter aan 

 te toonen, dat deze lissen niet bestaan uit twee achter 



