37 



cytologisch bestudeerd. Voor het diploide aantal vindt 

 deze onderzoeker hier 33 of 34, dus het dubbele van 

 het aantal, dat door Strasburger bij normale soorten 

 werd aangetroffen. Bij de reductie-deeling van het stuif- 

 meel nam Rosenberg eigenaardige verschijnselen waar. 

 Men zou verwachten 16 of 17 paren van chromosomen 

 te zien. Dit is echter niet het geval. In den aequator 

 van de eerste deeling vindt men meestal 7 bivalente 

 chromosomen, terwijl er 20 univalente meer verspreid 

 liggen. Evenals bij den bastaard van Drosera longifolia 

 met D. rotundifolia blijft een deel dezer laatsten bij 

 het vormen der dochterkernen in de nabijheid van het 

 aequatorvlak achter en doet daar zoogenoemde dwergkernen 

 ontstaan. Bij de tweede deeling ontstaan dan weer zulke 

 dwergkernen. Tengevolge daarvan worden uit één 

 moedercel vele stuifmeelkorrels gevormd, die echter 

 volkomen steriel zijn. Het komt mij niet onwaarschijnlijk 

 voor, dat dit eigenaardige gedrag der chromosomen met 

 eene bastaard natuur der genoemde variëteiten van rozen 

 in verband staat. 



Als laatste voorbeeld van geslachten vanAngiospermen, 

 waarin één of meer apogame vormen voorkomen, die 

 zich door een dubbel aantal chromosomen van de ge- 

 slachtelijke soorten onderscheiden, kan Hieracium 

 genoemd worden. Hierover bestaan talrijke mededeelingen 

 van Raunkiaer, Ostenfeld, Murbeck e. a.. Cytologisch 

 belangrijk zijn vooral die van Juel en Rosenberg ^). 



^) o. Juel. Die Tetradenteilungen hei Taraxacum und anderen 

 Cichoriaceen. Kgl. Sv. Vet.-Akad. Handl., Bd. 39, No. 4, 1905. 



O. Rosenberg. Ueber die Emhryobildung in der Gattung Hieracium. 

 Ber. d. D. Bot. Ges., Bd. 24, 1906, p. 157-161. 



O. Rosenberg. Cijtological Studies on the Apogamy in Hieracium. 

 Bot. TidsBkr., Bd. 28, 1907, p. 143-170. 



