38 



Bij ITieracium umbellatum en H. Auricula, 



die eene normale bevruchting hebben, is het generatieve 

 aantal der chromosomen 9, het vegetatieve 18. Bij de 

 eveneens sexueele H. venosum zijn die getallen 7 en 

 14. Bij H. excellens zijn zij echter 17 en 34. Deze 

 soort is nu wel is waar in staat normale embryozakken 

 voort te brengen, maar meestal ontstaan deze apospoor 

 of ook op zoodanige wijze, dat de embryozak-moedercel 

 zich zouder reductie in twee cellen deelt, van welke 

 dan de onderste tot embryozak wordt. Nog grooter 

 aantallen, nl. 21 en 42, werden bij H. flagellare 

 aangetroffen. Ook deze soort brengt in zeldzame gevallen 

 met reductie normale embryozakken voort, maar meestal 

 ontstaan deze apospoor en zonder reductie. 



Bij verschillende geslachten van Angiospermen gaat 

 dus de mogelijkheid langs apogamen weg zaden tot 

 ontwikkeling te brengen gepaard met een dubbel zoo 

 groot aantal chromosomen, als bij zeer nauw verwante 

 geslachtelijke soorten voorkomt. Niet onwaarschijnlijk is 

 het, dat hetzelfde bij verschillende apogame varens het geval 

 is. Bij P o 1 y p o d i a c e a e wordt dikwerf waargenomen, 

 dat langs aposporen weg prothalliën kunnen ontstaan, 

 die dan hetzelfde aantal chromosomen hebben als de 

 sporophyt. Die prothalliën kunnen dan weer een sporophyt 

 met hetzelfde aantal chromosomen voortbrengen, hetzij 

 uit de eicel van een onbevrucht archegonium, hetzij uit 

 andere cellen. Terwijl nu bij de Polypodiaceae het meest 

 voorkomende vegetatieve aantal der chromosomen 64 

 bedraagt, is dit aantal bij de apogame soorten meestal veel 

 hooger. Misschien is dit, tenminste in sommige gevallen, 

 aan eene voorafgegane verdubbeling toe te schrijven. 



Ten slotte kan ik er nog op wijzen, dat ook bij 



