39 



Wikstroemia indica apogamie is aangetoond i), 

 en dat deze plant zich door een bijzonder hoog aantal 

 chromosomen onderscheidt. Het generatieve aantal is nl. 

 26, het vegetatieve 52. Strasburger 2) telde bij twee 

 andere geslachten van Thymelaeaceae, nl. Daphne 

 en Gnidia, in de diakinese en in de kernplaat der 

 eerste deeling in pollen-moedercellen slechts 9 paren. 

 Ten opzichte van deze ten minste is dus het aantal 

 der chromosomen van Wikstroemia indica meer 

 dan dubbel zoo groot. 



Het is nu echter volstrekt niet noodzakelijk, dat 

 met apogamie steeds eene verdubbeling van het aantal 

 chromosomen gepaard gaat. Dit bewijzen enkele ge- 

 slachten, waarin soorten met apogamie voorkomen, die 

 zich niet door een grooter aantal chromosomen van 

 hunne verwanten onderscheiden of die zelfs in het oog 

 loopend weinig chromosomen hebben. 



Een ofoed voorbeeld hiervan oreeft ons M a r s i 1 i a. 

 In dit geslacht hebben de meeste soorten eene normale 

 generatie-wisseling en vindt men in de kernen van den 

 gametophyt 16, in die van den sporophyt 32 chromo- 

 somen. Bij Marsilia Drummondii komt echter 

 volgens Strasburger ^) apogamie voor. Hier verloopt 

 de spore vorming uiterlijk geheel normaal, maar toch 

 heeft er geen reductie-deeling plaats. De kernen der 



1) Hans Winkler. Ueber Parthen ogen e ns bei Wikstroemia indica 

 (L.) C. A. Mey., Botanische Untersuchungen aus Buite)izorg. II. 7, Ann. 

 du jardin bot. de Buitenzorg, 2e série. vol. V, 1906, p. 208—276, 



E. Strasburger. Die Apogamie von Wikstroemia indica (L.) C. A. 

 Met, und das Verhalten der normalgeschlechtlichen Thymeldaceen, in 

 Histol. Beitr. Heft VII, p. 47—87. Jeiia, Gustav Fischer, 1909. 



'^) Strasburger. 1. c, p. 73 en 74. 



') E. Strasburger. Apogamie bei Marsilia. Flora, Bd. 97, 1907, 

 p. 123-191. 



