43 



duidelijke rangschikking in paren en wel zoo, dat 9 

 of 10 paren van prochromosomen en evenzooveel ge- 

 ïsoleerd liggende prochromosomen waargenomen worden. 

 Dezelfde rangschikking in paren treedt bij de reductie- 

 deeling in de pollen-moedercellen op. In verband daarmede 

 vindt men in de kern plaat van de heterotype deeling 

 10 paren van chromosomen en 10 geïsoleerde chromo- 

 somen. Bij de genoemde deeling gaan dan de 10 paren 

 op de gewone wijze naar de polen uiteen. De 10 ge- 

 ïsoleerde chromosomen echter gedragen zich onregel- 

 matig. Het schijnt van het toeval af te hangen, of zij 

 zich naar de eene of naar de andere pool begeven. 

 Somtijds blijven er zelfs enkelen in het aequatorvlak 

 achter. Het aantal der chromosomen in de dochterkernen 

 is daardoor verschillend; het varieert van 11 tot 18, 

 maar 13 en 16 zijn de meest voorkomende aantallen. 



Wanneer men nu bedenkt, dat de bastaard ontstaan 

 moet zijn door de versmelting van eene kern van 

 D. rotundifolia met 10 chromosomen met eene kern 

 van D. longifolia met 20 chromosomen, dan wordt de 

 voorstelling van RosENBERa zeer waarschijnlijk, dat de 

 10 paren zich vormden door het samenkomen van de 

 10 chromosomen van D. rotundifolia met 10 van die 

 van D. longifolia, terwijl de 10 overige chromosomen 

 van D. longifolia geïsoleerd bleven ^). 



Daaruit zou men kunnen besluiten tot de gelijk- 

 waardigheid van één chromosoom van D. rotundifolia 

 met één chromosoom van D. longifolia en niet met twee 

 chromosomen van laatstgenoemde soort. Yolgens deze 



^) Ook wanneei- de 10 paren zouden ontstaan, doordat de 20 longifolia- 

 chromosomen zich paarsgewijze tegen elkander legden, zou dat bewijzen, 

 dat in de longifolia-kernen 2 gelijkwaardige stellen van chromosomen 

 aanwezig zgn. 



