47 



eerstgenoemde wel, de beide laatste echter niet in staat 

 waren zonder bestuiviug vrucht te zetten. Daarentegen 

 deelt A, Braun ^) mede, dat bij Spinacia oleracea 

 volgens Lecoq, Spallaï^'zani en Girou de Buzarein- 

 GES ,,parthenogenese" zou voorkomen. 



Is a priori iets te zeggen omtrent de waarschijnlijk- 

 heid van het voorkomen van apogamie bij Spinacia? 

 Bij Cannabis en Mercurialis achtte Strasburger -) 

 de kans, dat apogamie zou voorkomen, gering. In de 

 eerste plaats, omdat deze planten eene groote hoeveel- 

 heid goed stuifmeel voortbrengen. Maar ook, omdat 

 zoowel Cannabis als Mercurialis tot die Dicotylen be- 

 hooren, welke zich door een gering aantal chromosomen 

 kenmerken, „wahrend doch apogame Dicotylen meist 

 durch verhaltnismaszig hobe Chromosomenzahlen aus- 

 gezeichnet sind" ^). Bij Cannabis sativa telde Stras- 

 burger in de kernplaten der reductie-deeling 9 gemini, 

 bij Mercurialis annua 7. In zijne onlangs verschenen 

 verhandeling over y,Sexuelleund apogame Fortpflanzung 

 bei ürticaceen^' laat Strasburger zich ten opzichte van 

 Urtica dioica op dezelfde wijze uit. „Die groszen 

 Mengen Pollen, die von den maunlichen Pflanzen der 

 Urtica dioica erzeugt werden, machen von vornherein 

 die Ooapogamie für diese Pflanzenart unwarscheinlich". 

 Wel trof Strasburger bij urtica dioica een belangrijk 

 hooger aantal chromosomen aan, dan bij Cannabis en 



^) A. Braun. üeber Parthenogenesis bei Pflanzen. Abh. der K. Ak. 

 d. W. zu Berlin, 1856, p. 316. 



^) E. Strasburger. Cannabis und Mercurialis im Verdachte von 

 „Parthenogenesis^\ Histol. Beitr. Heft VII, p. 22 — 40. Jena, Gustav 

 Fischer, 1909. 



3) 1. c, p. 34. 



*) Jahrb. f. Wiss. Bot., Bd. 47, Heft 3, 1910, p. 265. 



