49 



de grens tusschen het gedeelte, waar de bloemen reeds 

 geopend en dat, waar zij nog in knoptoestand waren. 

 De aldus geïsoleerde individuen toonden, dat ook bij 

 aanvankelijk gesloten bloemen de vruchtbeginsels eenigen 

 tijd na het zichtbaar worden der stempels begonnen op 

 te zwellen. De oorzaak daarvan was, dat in de vrouwelijke 

 inflorescentiën hier en daar een enkele mannelijke bloem 

 aanwezig was. Dit verschijnsel werd bij alle genoemde 

 variëteiten, ook later op de bedden, waargenomen, bij 

 de eene sterker dan bij de andere. Pekzig en Masters i) 

 vermelden slechts, dat op de vrouwelijke planten van 

 Spinacia hermaphrodiete bloemen worden aangetroffen, 

 („ausnahmsweise", volgens Penzig). Bij mijne planten 

 trof ik echter geen tweeslachtige bloemen aan. Steeds 

 waren de bloemen met meeldraden zuiver mannelijk, 

 met 4 perigoonslippen en 4 meeldraden, waarvan er 2 

 duidelijk verder in ontwikkeling waren dan de twee 

 overige. Het bleek dus, dat geïsoleerde vrouwelijke 

 planten van Spinacia in staat waren zich zelf te 

 bestuiven, dank zij het hier en daar voorkomen van 

 eene mannelijke bloem. Dit komt overeen met hetgeen 

 door STRASBURaER voor Mercurialis annua^) 

 en U r t i c a d i o i c a ^) is beschreven. Bij de laatste 

 zijn mannelijke en hermaphrodiete bloemen op vrouwelijke 

 planten vaak aan te treffen. Bij Mercurialis annua 

 ontstonden eerst na meer dan vijf maanden aan de 

 geïsoleerde vrouwelijke planten hier en daar mannelijke 

 bloemen. Tegelijk daarmee begonnen ook de vrouwelijke 



') o. Penziö, Pflanzen-Teratologie II, p. 261. 

 M. T. Masteks, Vegetable Teratology, p. 197. 



-) E. Strasburger. Das weitere Schicksul meiner isolierten weiblichen 

 Mercurialis-cvinua Pflanzen. Zeitschrift für Botanik, Bd. I, Heft 8, 1909. 

 8) 1. c. 1910. 



4 



