53 



Oenothera Lamarckiana voor en wel bij 

 Oenothera gigas. Yooral daarom is het belang- 

 wekkend, omdat men het tijdstip kent, waarop die 

 verdubbeling moet zijn ingetreden. Daar voor dit geval 

 echter eene van de andere voorbeelden afwijkende ver- 

 klaring gegeven is, acht ik het wenschelijk, het hier 

 afzonderlijk te bespreken. 



Gates neemt nl. aan, dat hier de verdubbeling niet 

 op eene mutatie berust, maar op een „incident", en 

 dat zij de oorzaak van de verschillen in den bouw 

 tusschen O. gigas en O. Lamarckiana is. ^) 



Gaan wij eerst de feiten na. 



Blijkens de onderzoekingen van Gates ~), Miss LuTZ ^) 

 en Geerts ^) komen bij O. L a m a r c k i a n a bij de 

 vegetatieve deelingen 14 chromosomen voor, evenals 

 dit bij andere soorten van dit geslacht het geval is, 

 zooals bij Oenothera b i e n n i s, waar Gates '") 

 14 chromosomen vond en O. g r a n d i f 1 o r a, waar 

 Bradley Moore Dayis ^) tot hetzelfde resultaat kwam. 

 Ook voor de uit O. Lamarckiana ontstane mutanten is 



*) R. R. Gates. The stature and chromosomes of Oenothera gigas 

 De Vries. Archiv für Zellforschung, Bd. 3, Heft 4, 1909, p. 549. 



^) R. R. Gates. Hybridization and germcelh of Oenothera mutants. 

 Bot. Gaz., Bd. 44, p. 1—21, 1907. 



^) Anne M. Lutz. Apreliminary note on the chromosomes of Oenothera 

 Lainarckianti and one of lts mutants O. gigas. Seience, N. S., Yol. 26, 

 p. 151 -152, Aug. 1907. 



*) J. M. Geeuts. Uehe>- die Zithl der Chromosomen von Oenothera 

 Lamarckiana. Ber. d. D. Bot. Ges., Bd. 25, p. 191-195, 1907 en Bd. 26a, 

 p. 608, 1908. 



^) R. R. Gates. Further studies of Oenotheran cytology. Science, 

 N. S., Vol. 29, p. 269, Febr. 1909. 



^) Bradley Moore Davis. Cytological studies on Oenothera. I. 

 Follendevelopment of Oenothera grandiflora. Annals of Botany, Vol. 

 XXIII, N». XCII, October 1909. 



