61 



Gaan wij thans over tot de bespreking van de derde 

 vraag: kunnen de verschillen tusschen O. gigas en 

 O. Lamarckiana uit deze verdubbelins: van het 

 aantal chromosomen verklaard worden, m. a. w. uit 

 eene verdubbeling van de eigenschappen, die in de 

 kernen van O. Lamarckiana zijn vertegenwoordigd? 



In zijne jongste mededeeling over dit onderwerp ^ 

 deelt Gates mede, dat de cellen van O. g i g as in alle 

 door hem onderzochte weefsels grooter zijn, dan die 

 van O. Lamarckiana in de overeenkomstige deelen. 

 In de verschillende weefsels zijn de cellen echter in 

 verschillende mate vergroot, Aan deze vergrooting 

 schrijft hij de krachtigere gestalte van deze mutant 

 toe. Bovendien vindt hij, dat de cellen van O. g i g a s 

 niet in alle richtingen gelijkmatig zijn toegenomen. 

 Daaruit verklaart hij de veranderingen in den vorm 

 van bepaalde organen. 



Deze vermeerderde grootte der cellen nu zou volgens 

 zijne opvatting een gevolg zijn van de verdubbeling 

 van het aantal der chromosomen. Hij gaat daarbij uit 

 van de onderzoekinofen van larven van zeeëo-els 

 door BovEEi "), betreffende de verhouding van de grootte 

 van kernen en cellen tot het aantal der in die kernen 

 aanwezige chromosomen. Boveri onderzocht larven, 

 waarin slechts het generatieve aantal chromosomen 

 voorkwam, hetzij tengevolge van eene kunstmatige 

 parthenogenese der eieren, hetzij door bevruchting van 

 een kernloos fragment van een ei Yerder bestudeerde 

 hij normale larven en zulke, waarbij het aantal der 



1) R. R. GrATES. 1. C. 



*) Th. Boveri. Zellenstudien V. üeher die Abhangigkeit der Kern- 

 grösse und Zellenzahl der Seeigellarven von der Chromosomenzahl der 

 Ausgangszellen. 1905. Jena. 



