(32 



chromosomen was verdubbeld, door de eieren kort na 

 de bevruchting te schudden. Dit schudden had nl, ten- 

 gevolge, dat wel de chromosomen zich deelden, maar 

 niet de kernen. Het op deze wijze verdubbelde aantal 

 chromosomen handhaafde zich daarna bij de volgende 

 deelingen. Boveri vond nu, dat de oppervlakte der 

 kernen en de inhoud der cellen evenredig zijn met het 

 aantal chromosomen. Hieruit volgt, dat bij eene ver- 

 meerdering van het aantal chromosomen de kernen 

 sterker in grootte toenemen dan de cellen. 



Dit schijnt intusschen geen algemeene regel te zijn. 

 Want bij de geslachtelijke en de ongeslachtelijke gene- 

 ratiën van Polysiphonia violacea') is geen 

 verschil in grootte tusschen kernen of cellen op te 

 merken, hoewel in deze de kernen 40, in gene 20 

 chromosomen bevatten. Misschien zouden echter toch 

 de grootere afmetingen der cellen van O. g i g a s ten 

 opzichte van die van O. Lamarckiana door de 

 resultaten van Boveri eene verklaring kunnen vinden. 

 Gates gaat nu echter verder en zegt-): ,,In O. gigas 

 we have an organism built of bricks which are 

 larffer and whose relative dimensions are also altered 

 in some cases. These two factors will apparently 

 account for all the differences bet ween O. gigas and 

 O. Lamarckiana". En vervolgens^): „The doubling of 

 the chromosome number in O. gigas is to be looked 

 upon merely as a duplication of the chromosome set 

 already present in O. Lamarckiana. There is no evidence 

 that any new unit characters have been added or that 



^) Sh. Yamanouchi. The life history of Polysiphonia violacea. Bot. 

 Gaz., Bd. 42, 1906, p. 401—449. 

 ") 1. c, p. 543. 

 3) 1. c, p. 547. 



