63 



any thiiig really new has coine into the germ plasm". 

 In eene noot merkt hij daarbij echter op: „The pos- 

 sibility must, ho wever, be recognized, that other 

 changes took place at the same time as the 

 doubling of the chromosomes." Doch het is niet alleen 

 mogelijk, dat het laatste gebeurde, maar zelfs "waar- 

 schijnlijk. Het is nl. zeer moeilijk, zoo niet onmogelijk, 

 alle verschillen tusschen O. gigasenO. Lamarckiana 

 te verklaren, door in de eerste slechts het dubbele van 

 de eigenschappen van de laatste aan te nemen. Want 

 hoe kan dit ten gevolge hebben, dat bij O. gigas een 

 zoo veel grooter percentage der individuen tweejarig 

 is, dan bij O. Lamarckiana? Hoe, dat de zaden van 

 O. gigas zoo veel gemakkelijker ontkiemen, dan die 

 van de moedersoort? Hoe de kleinere vruchten, de 

 kortere internodiën en het opgroeien der okgelknoppen 

 aan den stengel? Hoe zou men volgens deze hypothese 

 kunnen verklaren, dat de bladen der kiemplanten van 

 O. gigas rond, doch die van O. Lamarckiana lang en 

 toegespitst zijn, terwijl bij de kiemplanten van den 

 bastaard tusschen deze beide planten ^) de bladen de 

 ronde basis van den eenen ouder en den spitsen top 

 van den anderen hebben? 



Van geheel anderen aard, maar van dezelfde strek- 

 king, is het volgende argument. Gates beschreef, dat 

 bij een der individuen, uit eene kruising van O. lata 

 met O. gigas ontstaan, 20 chromosomen voorkwamen 

 in plaats van 21. Hieruit volgt, dat bastaarden, die 

 gewoonlijk 21 chromosomen bezitten, er wel eens een 

 te weinig hebben. Denken wij nu aan den bastaard 



') HuQO DE Vries. Bastarde von Oenothera gigas. Ber. d. D. Bot, 

 Ges., Bd. XXVla, Heft 10, 1908, p. 757. 



