64 



tusschen O. L a m a r c k i a n a en O. g i g a s. Deze 

 is intermediair tusschen de beide ouders en constant. 

 Dit komt met de opvatting van Gates zeer goed over- 

 een. Bij O. Lamarckiana komen 14 chromosomen voor, 

 bij O. gigas 28, bij den bastaard 21, dus 7 minder 

 dan bij O. gigas. Aangezien volgens Gates het dubbele 

 aantal chromosomen van O. gigas de oorzaak is van 

 de krachtigere gestalte, moet eene vermindering van het 

 aantal chromosomen, dat O. gigas meer heeft dan O. 

 Lamarckiana, tot de helft, ook tengevolge hebben, dat 

 de verschillen tusschen beide soorten in den bastaard 

 tot de helft worden teruggebracht. Maar wanneer nu 

 ook exemplaren met 20 chromosomen voorkomen, moeten 

 die nog meer op O. Lamarckiana gelijken, en zou dus 

 een bed van den bastaard van O. Lamarckiana 

 met O. gigas geen uniform voorkomen hebben, het- 

 geen wel het geval is. 



Zoo komen wij dus tot de conclusie, dat wel de 

 krachtigere gestalte van O. gigas ten opzichte van 

 O. Lamarckiana samenhangen kan met het ver- 

 dubbelde aantal chromosomen, maar dat men desniet- 

 tegenstaande niet mag aannemen, dat in de kernen 

 der eerste slechts twee stellen van chromosomen 

 voorkomen, die ieder gelijk zijn aan het ééne stel, dat 

 in de kernen van O. Lamarckiana aanwezig is. 

 Veelmeer moeten én de verdubbeling én de overige 

 verschilpunten aan eene mutatie worden toegeschreven. 



