66 



prothallium met de helft daarvan toch van het diploide 

 aantal voorzien zijn. Wanneer daaruit dan zonder be- 

 vruchting een sporopliyt ontstaat, zou dat eenvoudig 

 een terugkeer naar het oorspronkelijke vegetatieve aantal 

 kunnen zijn. Daarentegen zijn in het vorige hoofdstuk 

 verschillende voorbeelden genoemd van planten, waarin 

 een dubbel zoo groot aantal chromosomen aanwezig is, 

 als in de naaste verwanten, hetgeen al of niet met 

 apogamie gepaard kan gaan. In sommige, hier niet in 

 aanmerking komende gevallen, zooals bij R u m e x, 

 berust die verdubbeling waarschijnlijk op dwarsche door- 

 snoeringen der chromosomen, maar in andere, zooals 

 bij Drosera, O en o t her a en vele apogame gewassen 

 berust zij met vrij groote zekerheid op eene overlangsche 

 splitsing. Tengevolge daarvan komen in het vegetatieve 

 leven dezer laatste planten vier gelijkwaardige stellen 

 van chromosomen voor en niet twee, zooals dat gewoonlijk 

 het geval is, en treft men eveneens in de geslachtscellen 

 twee dergelijke stellen aan in plaats van één. Dit laatste 

 natuurlijk alleen, wanneer de reductie-deeling, zooals bijv. 

 bij Oenothera gig as en Drosera longifolia, 

 een normaal verloop heeft. In de laatste § van het 

 vorige hoofdstuk heb ik uiteengezet, dat deze verdubbeling 

 van mutatieven aard moet zijn, en nagegaan, wanneer 

 zij waarschijnlijk ingetreden is. Dit bleek reeds in de 

 kiemcellen gebeurd te moeten zijn. Deze bevatten, bijv., 

 bij het geslacht Oenothera in het algemeen slechts één 

 stel van 7 chromosomen, daar dit hier het gewone 

 generatieve aantal is. Bij O. gigas moeten er echter 

 14, dus 2 gelijkwaardige stellen van 7, zijn. Met 

 gelijkwaardig wordt hier bedoeld, dat de beide stellen 

 morphologisch vergelijkbaar zijn, tengevolge van de 

 lengtesplitsing, waardoor zij ontstonden. Wanneer men 



