69 



van den worteltop, rijen van cellen door hunne bijzondere 

 grootte op. Op eenigen afstand van het vegetatiepunt 

 zijn onder de exodermis en om den centralen cylinder 

 eenige lagen van groote cellen aanwezig. In deze cellen 

 vooral, maar ook in de hier en daar dichter bij het 

 vegetatiepunt gelegen celreeksen, treft men dikwijls 

 twee kernen aan, of één kern, die door hare bijzondere 

 grootte uitmunt, of ook wel meerdere kleine kernen. 

 Fig. 24, PI. III toont eene dergelijke reeks van cellen, 

 die dicht bij het vegetatiepunt van den wortel lag. 

 Onderaan ziet men eene cel, waarin twee kernen dicht 

 tegen elkander gedrukt, maar duidelijk gescheiden, liggen. 

 In de cel daarboven is eene spoel zichtbaar, die, ten 

 opzichte van de spoelen in de naburige cellen, van 

 dubbele grootte was. Ook valt op, dat deze spoel meer 

 afgerond is, terwijl de polen van normale spoelen meer 

 toegespitst zijn. Ook van terzijde kan men reeds op- 

 merken, dat hier in de kernplaat dubbel zoo veel 

 chromosomen aanwezig zijn, als gewoonlijk bij de 

 vegetatieve deelingen. In de volgende cel ziet men, hoe 

 twee kernen met elkander versmelten en hoe daarbij 

 ook de twee nucleolen ineensmelten. In de bovenste 

 cel der groep is eene kern afgebeeld, die duidelijk veel 

 grooter was, dan die der naburige cellen. De meerdere 

 grootte van kernen en cellen in deze syndiploide cel- 

 reeksen kan als een argument worden beschouwd voor 

 den door Boveri opgestelden regel, waarvan in het 

 vorige hoofdstuk sprake y^as. De deelingsverschijnselen, 

 die ik hierbij waarnam, stemmen overeen met die, welke 

 Strasburger in met chloralhydraat behandelde wortels 

 beschrijft. Aan de polen van de breede spoel, die optreedt, 

 wanneer eene syndiploide kern zich deelt, kunnen weer 

 syndiploide kernen ontstaan. Maar evenzeer kan het 



