70 



gebeuren, dat aan een der polen bijv. twee diploide in 

 plaats van één syndiploide optreden of zelfs meerdere 

 kleine kernen of één diploide kern en eenige kleinere. 

 Daardoor is het te verklaren, dat in de cellen van 

 dergelijke syndiploide reeksen nu eens één groote kern, 

 dan eens twee kernen, die de gedaante hebben van die 

 van normale wortelcellen, en dan weer complexen van 

 vele kleine kerntjes optreden. In alle cellen maakt zich 

 voorts een streven kenbaar de kleinere kernen tot een 

 syndiploide te doen ineensmelten. 



Bestudeert men nu dwarsche doorsneden van dergelijke 

 wortels, dan ziet men in de normale cellen de chromo- 

 somen dikwijls duidelijk gepaard in de kernplaten liggen. 

 Bij Spin a ei a vindt men 6 zulke paren. In tal van 

 cellen kan men echter syndiploide kernplaten aan- 

 treffen, waarin dus een dubbel zoo groot aantal, nl. 24, 

 chromosomen, aanwezig is. Dit blijkt ten duidelijkste 

 ^ uit figuur A, die eene syndi- 



^^k ^ff >// ploide kernplaat bij 2250-ma- 



^«■^ *^ /y^ j> lige vergrooting weergeeft. De 



teekening is met het teeken- 

 apparaat vervaardigd, zuiver 

 natuurgetrouw en niet gesche- 

 matiseerd. Buitengewoon fraai 

 ^^^- ^- . komt hierin uit, dat de chro- 



Svndiploide kernplaat uit een . 



wortel van Spinaoia oienioea mosomeu m paren liggen, (jroe- 



i?eii™ vLYp:.fS=S pen van vier worden echter 



zijn aanwezig. ^^^^ waargenomen. De vier 



homologe chromosomen van elk type, die in deze kernen 

 aanwezig zijn, blijven dus in twee groepen van twee 

 lio-o-en en deze naderen niet tot elkander, om dubbele 

 paren te vormen. Dank zij de lengteverschillen tusschen 

 de chromosomen kan men echter wel in de kernplaat 



