75 



meer of minder krachtige gestalte kunnen aannemen. 



Spinacia oleracea kan dus als een nieuw voor- 

 beeld voor het bestaan van leng-teverschillen tusschen 

 de chromosomen en voor hunne ligging in paren in de 

 kernplaten genoemd worden. 



Evenals Strasburger dit voor G a 1 1 o n i a en 

 F u n k i a, Geerts voor Oenothera, Muller voor 

 Y u c c a beschreef, kan men ook bij Spinacia 

 waarnemen, dat reeds in de prophase, wanneer de 

 chromosomen nog tegen den kern wand liggen, de paren 

 duidelijk zijn. Een veel belangrijker vraag, die zich 

 nu voordoet, is echter, of de chromosomen ook op 

 nog vroeger stadiën, in de nog rustende kernen, paars- 

 gewijze naast elkander liggen. Deze vraag is vooral 

 gewichtig met het oog op een juist inzicht in de 

 verschijnselen der reductiedeeling. 



Muller ') deelt daaromtrent mede, dat, wanneer in 

 wortel toppen van Y u c c a eene kern zich gaat deelen, 

 de paarsgewijze rangschikking der chromosomen steeds 

 duidelijk voor den dag komt, zoodra zij uit het netwerk 

 van de rustende kern te voorschijn komen. Daarbij 

 zijn de einden der chromosomen steeds van den beginne 

 af vrij. Aan het einde van eene deeling worden de 

 chromosomen bij het intreden van den rusttoestand 

 weer netvormig. Ook daarbij blijft nog de paarsgewijze 

 rangschikking op te merken, hetgeen daardoor gemak- 

 kelijk wordt gemaakt, dat de vele kleine chromosomen 

 zich bij de deeling het eerst naar de polen begeven en 

 dat de 10 groote volgen. Deze ziet men dan dikwijls in 

 de naar de kernplaat gekeerde zijde van de dochterkern 

 in paren liggen. 



') I. c. 



