78 



In de tentakels van Dr o se ra komen onder normale 

 omstandigheden aan den wand der kernen een aantal 

 prochromosomen voor, overeenstemmend met het aantal 

 der latere chromosomen. Wanneer men de tentakels 

 prikkelt, worden de prochromosomen grooter en zwellen 

 aan tot chromosomen. Daar de ophooping van het chro- 

 matine van de prochromosomen uitgaat, kan men deze 

 niet voor toevallige chromatine-massa's houden. Rosen- 

 BERG toonde verder het voorkomen van deze lichamen 

 nog in een 40-tal soorten uit verschillende familiën aan. 

 Zeer dikwijls vond hij ze in rustende kernen van vol- 

 wassen organen, die zich dus niet meer deelen. 



RosENBERG merkt nu echter, meer in het bijzonder 

 voor de tentakels van D r o s e r a, op, dat deze prochro- 

 mosomen dikwijls in paren liggen. Hij gelooft niet, dat 

 men deze paren kan opvatten als de producten van de 

 lengtesplitsing van een prochromosoom en zegt dus: 

 „wenn meine Deutung der genannten Erscheinung in 

 den Tentakel-Kernen richtig ist, so ist man, scheint es 

 mir, zu dem Schlusz berechtigt, dass die Chromosomen 

 auch im Ruhestadium des Kerns zu Paaren angeord- 

 net sind''. 



Dit is zooals boven reeds werd aangeduid een belang- 

 rijk punt: wanneer toch in de diploide kernen de chro- 

 mosomen in den rusttoestand paarsgewijze naast elkan- 

 der liggen, zal dat met de meeste waarschijnlijkheid 

 ook in de moedercellen van stuifmeelkorrels en embryo- 

 zakken het geval zijn. Hiermede moet dus bij het be- 

 studeeren der reductie-verschijnselen rekening worden 

 gehouden. 



Resumeerende kunnen wij dus zeggen, dat uit ver- 

 schillende objecten, ook uit wortels van Spinacia, ge- 

 bleken is, dat de chromosomen in de vegetatieve gene- 



