80 



splitsing treedt steeds op iu de prophase en kan zelfs 

 reeds plaats hebben, wanneer de chromosomen nog 

 eenigszins netvormig zijn. Grégoire ziet daarbij noch 

 bij Trillium, noch bij Allium eenig spoor van 

 de chromatine-schijven, die voor zooveel botanische en 

 zoologische objecten waren beschreven en komt er dus 

 toe, het bestaan van chromomeren te ontkennen. Wanneer 

 men op een ongedeeld chromosoom lichtere en donkere 

 plekken ziet, is dit volgens hem een gevolg daarvan, 

 dat in den homogenen band alveolen aanwezig zijn, 

 waardoor de deelen van het chromosoom tusschen die 

 alveolen den indruk van schijven maken. Strasbürger 

 meent, dat toch chromatine-schijven aanwezig zijn, en 

 geeft in zijne verhandeling „Ueber die Individualitat 

 der Chromosomen und die Pfropfhybridenfrage", ') 

 eenige afbeeldingen van chromosomen uit Avortelkernen 

 van Pisum, die op het punt staan zich te deelen. 

 Deze chromosomen vertoonen inderdaad duidelijk don- 

 kere chromatine-schijven en daartusschen lichtere plekken. 

 Naar aanleiding hiervan zegt Strasbürger, ") „ Viel- 

 mehr stelle ich mir das Chromosom als Lininstrang vor, 

 in welchem sich die Einschlüsse so verschieben können, 

 wie die Mikrosomen in einem Hyaloplasmastrang des 

 Cytoplasma". Deze meening wordt ook door Grégoire 

 sredeeld. Deze immers stelt zich voor, dat een chromo- 

 soom bestaat uit eene achromatische stof en eene chro- 

 matische, die de eerste impregneert en zich hier en daar 

 in bepaalde deelen daarvan kan ophoopen, terwijl zij 

 andere gedeelten verlaat. Strasbürger beweert nu niet, 

 dat de chromatische substantie de stof zou zijn, waaraan 



') Jahrb. f. wiss. Bot., Bd. XLIV, 1907. 

 ») 1. c, p. 516. 



