83 



op 



de breedte van 



overlangs gesplitst is, zie ik bij S p i n a c i a twee 

 banden, die in een spiraal om elliaar zijn gewonden 

 en die niet homogeen gekleurd zijn, maar eene afwisseling 

 Yan donkere en lichtere plekken vertoonen, echter op 

 verre na niet zoo sterk, als Strasburger dit voor 

 P i s u m heeft afgebeeld. Hoe kan men nu verklaren, 

 dat in het eene geval de beide overlangsche helften 

 van een chromosoom geheel homogeen zijn gekleurd, 

 terwijl in het andere meer of minder duidelijk donkere 

 chromatine-schijven met lichtgekleurde linine-intervallen 

 worden waargenomen? Ik zou hier behalve op eene 

 verschillende hoeveelheid chromatische stof, zooals 

 Strasburger meent, vooral den nadruk willen leggen 



het zich deelende chromosoom. 

 Is een chromosoom breed, 

 (Fig. C, 1 en 2) zooals bij 

 Trillium en Allium, 

 dan zal men, wanneer 

 hierin eene reeks van 

 alveolen optreedt, niet zoo 

 sterk den indruk krijgen 

 van schijven met helder 

 gekleurde tusschenruim- 

 ten en zullen ook de over- 

 langsche helften meer het 

 voorkomen van een ho- 

 mogenen band hebben. 

 Is het chromosoom smal, 

 (Fig. C, 3 — 6) zooals bij P i s u m en in iets mindere 

 mate ook bij S p i n a c i a, dan zal, bij het ontstaan en 

 het aangroeien van eene alveole in het chromosoom, de 

 er naast gelegen stof naar de ruimten tusschen twee 

 alveolen gedrongen worden. Daardoor zullen dan duidelijke 



6* 



Fi0. C. 

 Schematische voorstelling van de 

 splitsing van een breed (1 en 2) 

 en van een smal chro- 

 mosoom (3 tot 6.) 



