84 



chromomeren aanwezig* schijnen te zijn. Deelt zulk een 

 chromosoom zich nu, dan zullen de verdichte plekken 

 natuurlijk ook dikkere plaatsen op de dochter-chro- 

 mosomen teweeg brengen, die, zooals men dit steeds 

 opmerkt, in de beide lengte-helften tegenover elkander 

 zullen liggen. De plekken, waar in het moeder-chromosoom 

 de alveolen lagen en waar dus weinig substantie in het 

 chromosoom aanwezig was, geven dan ook dunnere 

 plaatsen tusschen de chromomeren van het dochter- 

 chromosoom. Deze plekken verdwijnen eenigen tijd na 

 de deeling en de dochter-chromosomen nemen een 

 homogeen uiterlijk aan. Dit blijft zoo tot aan het stadium 

 der kernplaat, waarin zij dicht tegen elkander blijven 

 liggen, zoodat men aanvankelijk zelfs niet kan zien, 

 dat de chromosomen der kernplaat uit twee helften 

 bestaan. 



Ik kom dus tot de conclusie, dat wanneer bij 

 deelingen chromomeren optreden, dit een mechanisch 

 verschijnsel is, afhangende van de hoeveelheid chro- 

 matische stof en vooral van de breedte der chromosomen 

 en niet, zooals algemeen wordt aangenomen, een streven 

 van de stoffelijke dragers der erfelijkheid, om zich met 

 het oog op de deeling, die plaats moet hebben, tot 

 grootere eenheden, chromomeren, te vereenigen. 



