87 



te voren voor somatische kernen was geschied, namen 

 zij in de kernen der moedercellen waar, dat een gedeelte 

 van elk chromosoom in het ruststadium niet gealveoliseerd 

 was en daardoor zichtbaar bleef. Overton gaf aan deze 

 chromatine-lichamen den naam van prochromosomen. 

 In de moederceilen liggen deze nu reeds van den beginne 

 af gepaard, of wel de paring wordt eerst kort voor de 

 synapsis duidelijk. In elk geval zijn er evenveel paren 

 van prochromosomen, als er paren van chromosomen 

 bij de deelingen optreden. Strasburger noemde de 

 prochromosomen in moederceilen gamosomen. Dan volgt 

 het stadium der synapsis, waarbij de gamosomen elkander 

 naderen en tot zygosomen samenkomen. Men stelde zich 

 nu wel niet meer voor, dat de chromosomen in één 

 enkelen kerndraad achter elkaar geplaatst waren, maar 

 meende toch, dat er twee naast elkander liggende kern- 

 draden aanwezig waren. In elk daarvan zouden weer 

 de chromosomen van één der beide in het vegetatieve leven 

 aanwezige stellen achter elkander gerangschikt zijn en wel 

 zoo, dat in de beide kerndraden telkens twee homologe 

 chromosomen tegenover elkander kwamen te liggen. 

 In verband hiermede meende men nu ook, dat uit het 

 synapsis-kluwen een doorloopende dubbele draad te 

 voorschijn kwam, van welke de overlangsche helften 

 uit de achter elkaar geplaatste en in de lengte gestrekte 

 gamosomen zouden bestaan. Deze in de lengte gestrekte 

 gamosomen noemde Strasburger gamomiten ^). Yer- 

 volgens werd waargenomen, dat de gamomiten met 

 elkander versmelten tot zygomiten, waarbij de dubbele 

 natuur van den kerndraad verdwijnt. Men stelt zich 

 voor, dat hierbij eene omwisseling van de stoffelijke 



^) fitTog =: draad. 



