98 



is bijv. het geval in het stadium, dat in Fig. 10, PI. I 

 is afgebeeld. Wel blijkt hier door de vele splijtingen, 

 waarvan er een paar door een sterretje zijn aangeduid, 

 dat de banden dubbel zijn. Yerder moet nog opgemerkt 

 worden, dat men natuurlijk niet in alle moedercellen 

 zoo fraaie stadiën kan waarnemen, als in de figuren 

 8, 9 en 10 zijn afgebeeld. Het komt mij voor, dat de 

 praesynaptische stadiën voor verschillende invloeden 

 buitengewoon gevoelig zijn. Somtijds ziet men in een- 

 zelfde anthere talrijke moedercellen, wier kernen er 

 uitzien als in de genoemde figuren, en andere, in wier 

 kernen men slechts een verward complex van dunne 

 draden waarneemt. Moet dit daaraan worden toege- 

 schreven, dat deze kernen bijzonder arm zijn aan 

 chromatine? Waarschijnlijker schijnt het mij toe, dat 

 het zeer moeilijk is, om de praesynaptische stadiën zóó 

 te fixeeren, dat de structuur in alle cellen geheel 

 onveranderd blijft. Overigens vormen ongetwijfeld de 

 beelden, zooals ik ze heb geteekend, de meerderheid en 

 hier is geen twijfel aan de dubbele natuur der banden 

 mogelijk. Misschien staat hiermede in verband, dat ook 

 bij die stadiën, die onmiddellijk aan de vorming van 

 het synapsis-kluwen voorafgaan, niet altijd eenzelfde 

 structuur wordt waargenomen. Fig. 11 op PI .1 toont 

 een beeld, dat zich aan de figuren 8 en 9 aansluit. 

 De banden zijn rijker aan chromatine en daarbij dikker 

 en korter geworden. Overigens zijn er nog 6 te zien 

 en verraden zij hunne dubbele natuur door splijtingen 

 en door gevorkte uiteinden, zooals die bijv. aan het 

 rechtsche einde der paren 1 en 2 voorkomen. De synap- 

 tische contractie is hier begonnen. Hierop volgen stadiën, 

 als die, welke in Fig. 14 en 15 afgebeeld zijn en waarin 

 het synapsis-kluwen bijna gereed is. Ook hier blijkt 



