102 



paar ziet men weer een knik. Een dergelijk stadium 

 toont ook Fig. 12, PI. II. De paren a en b hebben 

 hier elk een fraai gevorkt uiteinde, de overige paren 

 vertoonen in hun midden eene overlangsche splitsing. 

 Dit is ook bij de beide onderste het geval, die eene 

 Y-vormige gedaante hebben, waarschijnlijk ten gevolge 

 van een vroegeren lis-vorm. De paren blijven, zelfs tot 

 onmiddellijk vóór de diakinese, met hun eene uiteinde 

 in het kluwen samenhangen. Dit blijkt duidelijk uit 

 Fig. 13, PI. IL Hier hebben zij hunne definitieve ge- 

 daante bereikt, op het bovenste na, dat nog geknikt is, 

 maar duidelijk volgens de lengte is gesplitst. De overige 

 paren bestaan uit twee naast elkander liggende chro- 

 mosomen, die nu uiteen kunnen wijken, zoodat zij eene 

 O of eene Y gaan vormen. Twee dergelijke paren zijn 

 in deze kern juist vrij gekomen. 



Thans volgt het stadium der diakinese, dat door de 

 figuren 14 — 18, PI. II wordt voorgesteld. Kenmerkend 

 hiervoor is, dat de paren zeer dikwijls een ring- of 

 een Y- vorm aannemen. Zoo merkt men in Fig. 14 vijf 

 Y-vormige paren en één ringvormig paar (a) op; Y-vor- 

 mige paren zijn ook in de overige figuren afgebeeld; 

 een ring ziet men links van den nucleolus in Fig. 16. 

 Ook is het mogelijk, dat de beide leden van een paar 

 elkander geheel los laten. Dit is bijv. bij * in Fig. 16 

 geschied. 



Yatten wij nu de gegeven beschrijving van het 

 ontstaan van de paren der diakinese bij de pollen-vorming 

 in korte woorden te zamen. De 12 in liet vegetatieve 

 leven aanwezige chromosomen leggen zich in een vroeg 

 praesynaptisch stadium twee aan twee naast elkander, 

 en wel in den vorm van dunne draden, waarop van 

 afstand tot afstand chromatine-korrels worden waar- 



