103 



genomen. Deze laatsten versmelten met elkander en 

 zoo ontstaan 6 banden, die ieder een paar chromosomen 

 vertegenwoordigen en dus twee vrije uiteinden hebben. 

 In het synapsis-kluwen zijn deze banden door elkander 

 gewonden. Wanneer dit zich gaat ontwikkelen, kan 

 van een paar het eerst één der vrije uiteinden te 

 voorschijn komen, maar in den regel treedt een meer 

 naar het midden gelegen gedeelte als lis naar buiten. 

 Elke zoodanige lis bestaat uit twee naast elkander 

 liggende en niet uit twee achter elkaar geplaatste 

 chromosomen, en is dus eigenlijk eene dubbele lis. In 

 den regel komt ten slotte het eene uiteinde van elk 

 lisvormig paar uit het kluwen vrij, waarbij eene gelijk- 

 matige verkorting en verdikking van de beide leden 

 van het paar plaats grijpt. Hierbij kan de vroegere 

 lis-vorm als knik ook dan kenbaar blijven, als het 

 paar reeds sterk verkort is. Met het andere uiteinde 

 blijven de 6 paren langen tijd in het kluwen te 

 zamen hangen. Dit duurt in den regel tot onmiddellijk 

 vóór de diakinese. Dan wordt het verband verbroken en 

 plaatsen de paren zich tegen de kernmembraan, waarbij 

 zij 0-vormig of Y-vormig kunnen worden of zelfs geheel 

 in de beide samenstellende chromosomen kunnen uiteen 

 vallen. 



Thans ga ik over tot de beschrijving van mijne 

 waarnemingen aan cmbryozak-moedercellen. Zooals men 

 zien zal, bevestigen zij het bovenstaande. 



De jonge zaadknop is door een duidelijk dermatogeen 

 overdekt. Eén subepidermaal gelegen peribleem-cel wordt 

 tot archespoor-cel. Yan een meercellig archespoor heb ik 

 nooit eene aanduiding gevonden. Deze archespoor-cel 

 deelt zich in eene periphere wandoel en in de meer 

 naar binnen gelegen embryozak-moedercel. In het alge- 



