104 



meon kan zich de wandcel nu op verschillende wij zon 

 gedragen; zij kan door pericline wanden tot een enkele 

 reeks van cellen worden, maar wanneer de embryozak- 

 moedercel zeer breed wordt, kan bij de eerste deeling 

 ook eene anticline wand optreden. Dit laatste heb ik 

 bij Spinacia waargenomen en in Fig. 1, PI. I afgebeeld. 

 Terwijl nu de embryozak-moedercel de verschillende 

 stadiën der reductie-deel ing doorloopt, deelt zich de 

 distaal gelegen laag van cellen door pericline wanden, 

 zoodat de embryozak-moedercel allengs dieper in het 

 nucellus-weefsel komt te lig-o^en. Het aantal der lag^en, 

 dat aldus boven de embryozak-moedercel optreedt, schijnt 

 bij de verschillende soorten van Spinacia te kunnen 

 variëeren. Bij eene soort nam ik, tot het diakinese- 

 stadium bereikt was, eene geleidelijke vermeerdering 

 van het aantal lagen tot 5 waar; na de eerste deeling 

 was dit aantal tot 7 gestegen. Daarentegen waren bij 

 eene andere soort tijdens het synapsis-stadium reeds 4 

 a 6 lagen aanwezig en in het stadium, waarin de lissen 

 uit het kluwen te voorschijn kwamen, telde ik er reeds 8. 

 In de embryozak-moedercel ziet men in de kern, wanneer 

 deze de prophase van de deeling intreedt, gepaarde 

 chromatine-korrels en fijne parallele draden, die hier 

 en daar door chromatine zijn verbonden, juist zooals 

 in de kernen der pollcn-mocdercellen. Dit is iu Fig. 1, 

 PI. I weergegeven en wel iets overdreven, daar de 

 lithograaf de lijnen iets te forsch heeft overgenomen. 

 De ontwikkeling van het synapsis-kluwen heeft op 

 dezelfde wijze plaats, als in de pollen-raoedercellen. Dit 

 blijkt uit de figuren 2 en 3 op PI. I, waarin men 

 dezelfde lissen en gestrekte draden, ook met aanduidingen 

 van overlangsche splitsingen, ziet. Eene nauwkeurige 

 beschouwing verdient Fig. 4, PI. I. Men moet zich 



