108 



elkander liggende helften gesplitst. Toch komt het mij 

 voor, dat de beide in Fig. 7 met a gemerkte een Y-vorm 

 hebben, omdat zij in hun midden door de spoeldraden 

 werden aangegrepen en niet, omdat de twee overlangsche 

 helften iets verder uiteen wijken, dan bij de andere 

 chromosomen. 



Ik besluit hiertoe op grond van een verschijnsel, dat 

 ik in Fig. 8, PI. III heb afgebeeld. Men ziet, dat 

 tusschen de chromosomen alveolen zijn opgetreden, 

 waardoor zij van elkander worden gedrongen. Daarbij 

 spreiden de beide overlangsche helften van elk chromo- 

 soom, die bij het einde der deeling zichtbaar zijn geworden, 

 zich dikwijls uiteen, zoodat weer V-vormige figuren 

 ontstaan. Bij * in Fig. 8 ziet men nu een chromosoom, 

 dat duidelijk eene dubbele Y vormt. Dit maakt het 

 zeer waarschijnlijk, dat dit in het midden door de 

 spoeldraden was aangevat. Daardoor toch kon het, terwijl 

 het zich naar de pool begaf, den Y-vorm krijgen. 

 Tegelijk met de overige chromosomen onderging ook 

 dit eene bij het einde der deeling eene overlangsche 

 splitsing, en zoo ontstond dus de dubbele Y. Bij het 

 ontstaan der dochterkernon wordt dit nu duidelijker. 

 Zooals later beschreven zal worden, is het niet onwaar- 

 schijnlijk, dat in elke spoel steeds één chromosomenpaar 

 in het midden doer de spoeldraden wordt aangevat. 



De alveolen, zooals zij in Fig. 8 worden waargenomen, 

 worden steeds grooter, omgeven ten slotte de chromo- 

 somen, en de protoplasma-armpjes er tusschen verdwijnen. 

 Zoo ontstaan de dochterkernen, waarvan er in Fig. 9 

 en Fig. 10, PI. III twee zijn afgebeeld. De chromosomen 

 veranderen daarbij niet in belangrijke mate van gestalte. 

 De door de lengte-splitsing veroorzaakte dubbelnatuur komt 

 echter meestal duidelijk uit. Nucleolen treden nu niet op. 



