112 



deeling één chromosoom in zijn midden wordt aange- 

 grepen, dit ook bij de tweede deeling het geval moet 

 zijn. Dit zou dan een argument zijn voor de conti- 

 nuïteit der trekdraden, voor hunne aanwezigheid ook 

 in den rusttoestand der kernen, alhoewel men ze dan 

 niet kan waarnemen. Op dit punt kom ik echter in 

 de volgende § terug. 



Eene spoel der tweede deeling wordt ook door Fig. 18, 

 PI. III. weergegeven. De chromosomen wijken hier in 

 twee groepen naar de polen uiteen en in het aequator- 

 vlak blijven, evenals bij de eerste deeling, slechts weinig 

 doorloopende spoeldraden over. Het hoogst liggende en 

 in de figuur dan ook het donkerst geteekende chromo- 

 soom in elke groep is klaarblijkelijk in zijn midden 

 aan de trekdraden bevestigd. Het heeft nl. een V-vorm, 

 hetgeen vooral in de onderste helft der figuur duidelijk 

 is. Het valt op, dat deze spoelen in dit stadium in 

 het algemeen forscher zijn, dan zoolang de keruplaut 

 nog aanwezig is. 



Thans verdwijnt langzamerhand de phragmoplast der 

 eerste deeling en, wanneer de chromosomen bij de 

 polen zijn aangekomen, zooals in Fig. 19, PI. III is 

 geteekend, is daarvan niets meer te zien. In de moeder- 

 cellen zijn nu vier groepen van 6 chromosomen aan- 

 wezig en tusschen deze bevindt zich dicht plasma, 

 waarin men onregelmatig verloopende spoeldraden kan 

 zien. Nog steeds kan men waarnemen, dat één der chro- 

 mosomen in elke groep een Y-vorm heeft. Dit blijkt 

 bijv. in de meest linksche groep in Fig. 19, waar men 

 op het eerste gezicht 7 chromosomen meent te zien. 

 Inderdaad zijn er echter slechts 6, maar een er van is 

 V-vormig (bij a) en doet zich daardoor voor als twee. 



Tusschen deze chromosomen treden nu weer alveolen 



