113 



op (Fig-. 20, PI. III), die allengs grooter worden en 

 hen ten slotte omgeven. Dan zijn de kernen der stuif- 

 meelkorrels gereed. De korrels zelven ontstaan door 

 eene tetrade-deeling der moedercellen. Aanvankelijk 

 kunnen de chromosomen in de kernen compact blijven, 

 of wel er treden alveolen in op en zij verdeelen zich 

 tot een netwerk. In Fig. 21 en 23, PI. III zijn die 

 alveolen nog niet duidelijk te zien; wel echter in Fig. 22. 



Na eenigen tijd deelt zich nu de primaire kern van 

 de stuifmeelkorrel en wordt op de bekende wijze eene 

 generatieve cel gevormd. Ik nam waar, dat deze zich 

 reeds in de anthere van den wand der stuifmeelkorrel 

 los maakt en dan vrij in de cel komt te liggen. Dit 

 geschiedt op dezelfde wijze als Strasburger ^) voor 

 Lilium heeft beschreven. Langzamerhand wordt de aan- 

 hechtingsplaats van de generatieve cel aan den wand 

 der korrel kleiner. Daarbij dringt deze kleine cel die- 

 per in de pollenkorrel door en ten laatste snoert zij 

 zich geheel van den wand af. Nooit heb ik in de 

 antheren stuifmeelkorrels met twee generatieve cellen 

 gevonden en ik vermoed derhalve, dat ook hier de 

 deeling van de generatieve cel eerst in de stuifmeelbuis 

 plaats grijpt. 



Ten slotte nog een enkel woord over de ontwikke- 

 ling der embryozakken. Deze leverde geene bijzondere 

 verschijnselen op en verloopt geheel normaal. Zooals 

 gewoonlijk ontstaat een embryozak met 8 kernen en 

 vindt eene dubbele bevruchting plaats. Dientengevolge 

 vindt men in de kernplaten van zich deelende endos- 

 perm-kernen 18 chromosomen. Dit zijn drie aan elkan- 



1) E. Strasburger. Chromosomenzahlen, Plmmastrukturen, Verer- 

 hungstrager und Reduktionsteüimg . Jahrb, f. wiss. Bot., Bd. XLV, 1908. 



8 



