125 



Wat het eerste arg-ument betreft, moet ik noo^ vermel- 

 den, dat ik mij voorstel, dat de trekdraden bij het einde 

 van de deeling, waardoor de kern van de moedercel 

 ontstond, door den zich vormenden nucleolus werden 

 omgeven. Evenals de chromosomen lagen zij daarbij 

 in paren. Dientengevolge loopen zij ook later in de pro- 

 phase der reductie-deeling in paren naar den nucleolus. 

 In de literatuur zijn verder verschillende argumenten 

 te vinden, die m. i. voor eene continuiteit der trek- 

 draden pleiten. In het bijzonder heb ik hier de mede- 

 deelingen over polariteit op het oog. Zoo zegt 

 Grégoire, waar hij de prophase der reductie-deeling 

 in de spore-moedercellen van O s m u n d a bespreekt : ^) 

 „On voit des filaments minces nettement orientés vers 

 un pole du noyau". „lis sont groupés deux par deux 

 et déja quelques-uns sont associés intimement et entre- 

 lacés". En verder wijst hij er op, dat dit is:'-) „Ie 

 premier exemple, dans les plantes, de cette polarité si 

 nette des filaments lepto-zygotènes". Dit verschijnsel 

 laat zich uitstekend door eene continuiteit der trek- 

 draden verklaren. 



Eene dergelijke waarneming deed Yamanouchi bij 

 Nephrodium ^). Evenzoo toont eene afbeelding 

 van de prophase der deeling van eene polleu-moedercel 

 vanCalendula officinalis (Fig. 40), die LuN- 

 DEGARDH geeft, paren van draden, die naar den rand 

 van den nucleolus loopen, evenals ik dat bij Spinacia 

 heb beschreven. Verder wijst Harper ') op een ver- 



1) 1. c, 1907, p. 378. 



2) 1. c, 1907, p. 388. 



3) 1. c, p. 20. 



*) R. A. Harper. Sexual reprocluction and the organization of the 

 nuclei in cerfain mildews. Publ. Carnegie Institution, Washington 

 N". 37, 1905. 



